YAZGI

Geçirdiğim en güzel hafta sonlarından biri olmuştu kesinle. Önce resepsiyonda uğrayıp çıkış işlemlerimi tamamladım, hemen sonra otel lobisinde beni bekleyen arkadaşlarımın yanına gittim.

Beni görür görmez otelin kapısına doğru hareketlendiler. Valizimi çekip, koştura koştura yanlarına gittim.

" Her güzel şeyin sonu vardır." dedim.

" ve bizde o güzel şeyin sonuna geldik." dedi Diğdem.

" Maalesef! " dedi üzüldüğünü belirtir bir şekilde Kardelen.

Otelden çıkar çıkmaz Mardin'in sıcak havası yüzüme çarptı. Çok güzel bir şehir olmasına rağmen sıcaklığı insanı bunaltıyordu. Kafamdaki güneş gözlüğünü gözlerime doğru indirdim.

Valenin getirdiği arabamıza bindik. Şoför koltuğuna ben, yan tarafa Kardelen ve arka tarafa Diğdem geçmişti.

" Son kez şöyle güzel bir kahvaltı yapalım." dedi Diğdem.

Kardelen ile birbirimize bakıp Diğdem'i onayladık.

Kardelen'in arabada açtığı şarkı ile dün kahvaltı yaptığımız mekana doğru arabayı sürmeye başladım.

Bir yandan arabayı sürüyor bir yandan şarkıya eşlik ediyordum.

Soğudu havalar burda güneş açmıyo'
Telefonu da hiç açmıyo'
Beklesin diyordur ne acelesi var
Bi' yere kaçmıyor gözümden de kaçmıyor

Kulağıma gelen Diğdem'in sesi ile şarkı söylemiyi bıraktım. Çünkü yolu kaçırmıştım ve ters yöne girmiştim. Navigasyona tekrar gitmek istediğim yeri yazıp bana gösterilen yeni rotayı kısacık inceleyip hemen arabamı yeni rotaya sürdüm. Bu sırada ise şarkıya yeniden eşlik ediyordum.

Ya beni gelip alırsın burdan
Ya da bi' ses duyarsın ordan
Öldürürüm kendimi
Dan dan dan dan dan...

Şarkının son kelimeleri ağzımdan dökülmeden önüme arabayı kıran biri yüzünden ani bir fren yapmak zorunda kalmıştım. Öne doğru hızla arabanın içinde savruldum.