Story cover for LOST LOVE by MiracleintheStars
LOST LOVE
  • WpView
    Reads 31,423
  • WpVote
    Votes 1,479
  • WpPart
    Parts 63
  • WpView
    Reads 31,423
  • WpVote
    Votes 1,479
  • WpPart
    Parts 63
Complete, First published Feb 28, 2015
เปลี่ยนชื่อเรื่อง จาก Love มาเป็น LOST LOVE แถมด้วยการเปลี่ยนปกใหม่(บอกไว้เผื่อใครจำไม่ได้) ความรัก คือ สิ่งที่ทุกคนใฝ่ฝัน และเฝ้าตามหา แต่ถ้าหากความรักนั้นทำร้ายคุณซ้ำแล้ว ซ้ำเล่าคุณยังต้องการมันอีกไหม?
    
      ให้ตายเถอะ!! ชีวิตฉัน เพิ่งเลิกกับแฟนมาไม่ถึงอาทิตย์  คุณพ่อสุดที่รักก็พาภรรยาใหม่เข้าบ้าน พร้อมลูกสาวอีกคนทั้งๆที่ยังมีคุณแม่  ความรักสำหรับฉันดูน่าเจ็บปวดเหลือเกิน แล้วฉันจะกล้าเปิดใจรับใครเข้าไหม? โดยเฉพาะคนๆนั้น............
All Rights Reserved
Table of contents
Sign up to add LOST LOVE to your library and receive updates
or
#9teenfiction
Content Guidelines
You may also like
สื่อรักนักปิงปอง2(yaoi)  จบแล้ว​ by fangky
47 parts Complete
ยะฮู้..ยังจำผมได้ไหมในสื่อรักนักปิงปอง ตอนนี้ผมอยู่ม.หกล่ะนะ แล้วก็ยังคงคบกับโก้อยู่เหมือนยิ่งคบก็ยิ่งรักกันเพิ่มขึ้นทุกวันแต่เสียอยู่ตรงที่ สายตาผมมันมีอาการหนักขึ้นทุกวัน "โก้ เร็วเข้าถ้าไปห้องพละช้ากว่านี้เดี๋ยว โดนครูบ่นเอานะ" ผมพูดพลางจูงมือโก้ตามหลังมา ทำไมถึง ได้รู้สึกแปลกนะเหมือนมือโก้จะสากขึ้น รึเปล่าฟะ โก้ไม่ไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าคนตรงหน้าใช่โก้ รึเปล่า ผมไม่หน้าลืมเอาแว่นมาโรงเรียน เลย หากคนตรงหน้าไม่ใช่โก้จะทำไงดี ล่ะต้องขอโทษซะแล้ว แต่ในขณะที่ ผมกำลังจะกล่าวขอโทษแต่ก็เจอแรงจากคนตรงหน้ากระชากเข้าไปจูบ สัมผัสที่ได้รับจากผู้ชายคนนี้ทำให้ผม มั่นใจว่าคนตรงหน้าไม่ใช่โก้แน่นอน และเหตุการณ์วันนั้นก็ทำให้ชีวิตที่สุด แสนจะธรรมดาของผมเปลี่ยนไป
You may also like
Slide 1 of 6
สื่อรักนักปิงปอง2(yaoi)  จบแล้ว​ cover
gemini fourth ☀️🌻 cover
အချစ် နဲ့ အမုန်း cover
မာဖီယာဦးလေးကြီးနဲ့ခပ်ဆိုးဆိုးသခင်လေး🪥🌻 cover
รอยยิ้มของเหม่ยเหรินก็แสนเย้ายวนใจ cover
[[ เครื่องบรรณาการกุกมิน ]] tribute tears kookmin cover

สื่อรักนักปิงปอง2(yaoi) จบแล้ว​

47 parts Complete

ยะฮู้..ยังจำผมได้ไหมในสื่อรักนักปิงปอง ตอนนี้ผมอยู่ม.หกล่ะนะ แล้วก็ยังคงคบกับโก้อยู่เหมือนยิ่งคบก็ยิ่งรักกันเพิ่มขึ้นทุกวันแต่เสียอยู่ตรงที่ สายตาผมมันมีอาการหนักขึ้นทุกวัน "โก้ เร็วเข้าถ้าไปห้องพละช้ากว่านี้เดี๋ยว โดนครูบ่นเอานะ" ผมพูดพลางจูงมือโก้ตามหลังมา ทำไมถึง ได้รู้สึกแปลกนะเหมือนมือโก้จะสากขึ้น รึเปล่าฟะ โก้ไม่ไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าคนตรงหน้าใช่โก้ รึเปล่า ผมไม่หน้าลืมเอาแว่นมาโรงเรียน เลย หากคนตรงหน้าไม่ใช่โก้จะทำไงดี ล่ะต้องขอโทษซะแล้ว แต่ในขณะที่ ผมกำลังจะกล่าวขอโทษแต่ก็เจอแรงจากคนตรงหน้ากระชากเข้าไปจูบ สัมผัสที่ได้รับจากผู้ชายคนนี้ทำให้ผม มั่นใจว่าคนตรงหน้าไม่ใช่โก้แน่นอน และเหตุการณ์วันนั้นก็ทำให้ชีวิตที่สุด แสนจะธรรมดาของผมเปลี่ยนไป