EFSUNKÂRLAR

"Adın ne?"
"Yok."
"Kimsin?"
"Kimse."

Adam gözleriyle yalan makinesini izlerken en ufak bir yalan belirtisi vermeyen kıza gülümsemek istese de şu an yeri değildi.

"Efsun Korkmaz'a ne oldu?"
"Öldü."
"Nasıl?"
"Bilmiyorum."

Genç kız kendisinden üçüncü şahıs gibi bahsederken yalan makinesinden hala hiçbir tepki yoktu.

"Efsun'u tanıyor muydun?"
"Evet."
"Nereden?"
"Ünlüydü."
"Peki mezarı nerede biliyor musun?"
"Evet."

Bu soruya beklenen yanıtı almayan adam kaşlarını kaldırdı ve makineyi inceledi. Hala yalan belirtisi yoktu.

"Mezarı nerede?"
"Burada."
"Burada derken?"
"Karşınızda."

Yalan makinesine bağlanmış ve sözlerini destekler nitelikteki ölü bakışlarla kendisini izleyen 16 yaşındaki kızın kendisinden kendi mezarı olarak bahsettiğini anlayan adam bu hastalıklı düşüncenin bedeninde oluşturduğu titremeyle eş zamanlı yutkundu. Ardından aklından geçenler az sonra söyleyeceği sözleri desteklemese de kendisiyle birlikte makinenin vereceği sonuçları bekleyen birlik üyelerine baktı.

"Efsunkârlar'ın lideri artık hazır."

O gün nesillerdir tüm hayatını bir amaca adamış genç bir kadının, Efsun Korkmaz'ın kendisini birlik için boş bir mezar kabul ettiği ve tüm birlik üyeleri gibi bir Kimliksiz olarak yeniden doğduğu gündü.

Rahatsız olacaklar için uyarı:
Şiddet, korku ve cinsellik içerir.

Bu kitaptaki tüm karakter ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür.