I Do, love you.

I Do, love you.

  • WpView
    Reads 59
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Dec 14, 2012
PROLOGUE I was 15 and you were 16 when we got married. Well yes. Fifteen and Sixteen. Bata palang ako successful nako. Ako na kasi ang nagpapatakbo ng sikat na restaurant ni Dad. At ikaw? Tambay ka lang sa kanto. At hindi mo inaayos studies mo. Kahit hirap na parents mo sa pagpapalaki sayo. Wala ka paring ginagawa. Marami siguro dyan ang nagtatanong kung paano tayo kinasal. My Dad and your Dad are friends. At pinakasal ka saakin, siguro para magtanda ka. Boto kasi si Dad sayo. Oo cute at gwapo ka. At lalo sa lahat hindi ka jejemon. Tulad ng katropa mo. Yun ang pinagkaiba niyo. Hindi kita mahal. At alam ko hindi mo rin naman ako mahal. Pareho lang tayong naipit sa sitwasyon na to. Pero, sana dumating yung araw na matatanggap kita at masabing I DO LOVE YOU.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • We Got Married!
  • MAYBE IT'S YOU
  • He's part of my soul (R-18)
  • rings and vows (Completed) (Boyxboy)
  • Playful Destiny
  • The Unwanted Wife
  • Pangako
  • "My 15 year's old Wife"
  • chubby love story (M2M)
  • You are My Home (PUBLISHED under LIB)

Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?

More details
WpActionLinkContent Guidelines