Paghilom: A Short Story
- Reads 581
- Votes 14
- Parts 8
Complete Wed, Jul 23, 2025
"Ang totoong paghilom ay tuwing nasa tabi mo ako"
Totoo nga ang sinabing minsan ay mas masakit pang manatili kaysa umalis. Makakaya ko kayang kalimutan ka? Iyan ang tanong na hindi masagot ng isipan. Sinubukang gumawa ng mundo kung saan ang isang katulad mo ay hindi puwedeng makapasok. Umaasang sa ganitong paraan ay maghihilom ang mga sugat na nagawa noong mga panahong nasa tabi kita. Kung puwede lang alisin lahat ng alaala sa isip, siguro'y matagal ko nang ginawa.
Gusto kong kalimutan ang lahat ng tungkol sa iyo. Ang hitsura, boses, pati na rin ang istilo ng pagngiti mo. Ngunit sa muling pagkikita, hindi inaasahang ang paghilom na hinanap kung saan-saan, sa'yo ko lang pala mararanasan.
All Rights Reserved
#21
paghilom
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Pain In Love
"Tumahimik ka nga! Parang bata lang umiyak. Kahit papano may respeto parin ako sa babae!. Sabi ni Lola yung babae paiiyakin mo lang daw sa saya at sarap. Hindi sa hirap"sabay suot ng helmet niya sakin. "Iba talaga yung bibig mo no, walang preno." "Tumahimik ka kaya! Yakap bilis! " "Ano?" medyo naguluhan kasi ako. "Kung gusto mong mahulog at mamatay na. Sige wag ka na humawak." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Masakit pag nagmahal ng patago pero mas masakit kung andyan lang siya, abot muna pero hindi mo masabi na "Mahal Kita, Matagal na. " Kaya mo bang mag mahal ng tao na kayang kaya kang saktan ng sobra. Or will you choose the person who made you happy and found the love that you desired again. Pero dahil sa isang pangyayari magbabago ang lahat?. (Bahala na kayong maghusga) 😄😄😄Complete
When Love Did Its All Duties (COMPLETED)
Hindi ko alam na ganito ang kahahantungan sa pag nanais kong wag siyang mag alala at masaktan, pero napakasakit isipin na ang lahat ng hangad kong iyon ang mangyayari ay kabaligtaran. All I want was to make her happy, not to get hurt... but what did I do? I caused her pain. I couldn't blame her because I understand what's she is pointing out. But it also pains me, knowing that all I want was to protect her and keep her unharmed but this things still happened. At kay Tyrone pa siya humingi ng pabor. Hindi ko alam ngayon kung ano pa ba ang iisipin at gagawin ko. Wala akong nagawa nang umalis sya... bagaman mahal na mahal ko ay hindi ko na nakuhang magmakaawang wag syang umalis dahil kitang kitang lubos ko syang nasasaktan. I heaved a deep sigh then closed my eye, remembering all the moments that we're together. Masakit isipin na yung taong pinakamamahal mo ay nagawa kang iwanan, na ang tanging hangad mo lang naman na maprotektahan siya pero yun pa yung naging dahilan. Pero hindi ko siya masisisi dahil naiintindihan ko. But when love did its all duties, every person who loves will be happy. No matter what the situations are. Whether you get back your love ones or not. ---Complete
City Boys Series: 1 The Sign Of Waves
lahat ng pag ibig ay may kaakibat na sakit ika nga nila, kakambal na ng pag ibig ang sakit. hindi pwedeng mag mamahal ka ng hindi nasasaktan. ngunit kahit napakasakit ng naidudulot nito sa tao hindi pa rin natitigil ang pag mamahal na ipinapakita. hanggang kailan kaya ito tatagal? magiging kami kaya? O hahayaan at tatangayin na lang ng alon ang pag mamahal na matagal ko ng ibinaon. ngunit ang alon ay umaalis at bumabalik. katulad ng pag ibig kailangan isip, damhin, sisirin baka sa huli masaktan ka ng alon na patuloy na bumabalik sayo.
When i'm with you (Complete)
What if na-realize mong mahal mo na ang isang tao kung kailan huli na ang lahat? Ikaw na ang umiiwas pero lagi pa rin syang nasa tabi mo, kaya sa bawat araw na nakakasama at nakikita mo sya ay lalong nahuhulog ang loob mo. Would you fight for your happiness kahit na alam mong may masasaktan? Or you will just give up and try to move on kahit mahirap?Complete
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Complete
Isa Pang Balang Araw (Another Someday)
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.Complete
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
"Tumahimik ka nga! Parang bata lang umiyak. Kahit papano may respeto parin ako sa babae!. Sabi ni Lola yung babae paiiyakin mo lang daw sa saya at sarap. Hindi sa hirap"sabay suot ng helmet niya sakin. "Iba talaga yung bibig mo no, walang preno." "Tumahimik ka kaya! Yakap bilis! " "Ano?" medyo naguluhan kasi ako. "Kung gusto mong mahulog at mamatay na. Sige wag ka na humawak." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Masakit pag nagmahal ng patago pero mas masakit kung andyan lang siya, abot muna pero hindi mo masabi na "Mahal Kita, Matagal na. " Kaya mo bang mag mahal ng tao na kayang kaya kang saktan ng sobra. Or will you choose the person who made you happy and found the love that you desired again. Pero dahil sa isang pangyayari magbabago ang lahat?. (Bahala na kayong maghusga) 😄😄😄
More detailsContent Guidelines