Diğer Yanım (+ 18 )

Diğer Yanım (+ 18 )

  • WpView
    Reads 10,225
  • WpVote
    Votes 142
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Apr 28, 2015
© Tüm Hakları Saklıdır. ''Karanlık olduğunda benimle olmanı istiyorum. Beni tutmanı. Beni sevmeni. Beni korumanı. Korktuğum da yardım etmeni istiyorum Rüzgar. '' dedim içimdeki sevgiyi , sevdiğim adama yansıtmaya çalışarak. Bir çiçeğin suya ihtiyacı olduğu kadar muhtaçtım ona. Küçük bir çocuğun annesine güvenmesi kadar güveniyordum da üstelik. Azrail'in ölümü sevdiği kadar seviyordum da onu. '' Ben karanlığın ta kendisiyim Selin. Sen karanlıktan korkarsın meleğim. '' dedi. Biliyordum seviyordu o da. Sözleri söylemese de kalbi söylüyordu bunu. Gözleri haykırıyordu adeta. O da korkuyordu ama beni kirletmekten. Çünkü kirliydi. Bense temiz , saf ve masum. O çamursa ,ben suydum. O , bu berraklığı bozmaktan korkuyordu. '' Korktuğum senin karanlığın olsun. '' dedim. Aslında sözleri ağzım söylese de önce aptal kalbim haykırıyor sonra beynim doğruluyor ve istemsizce ağzımdan dökülüyordu bir bir kelimeler. Ama pişman değildim. Öl dese ölüme kadar giderdim onunla.
All Rights Reserved
#258
rüzgar
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines