KM

Aşkın hayatınızı ele geçirdiği bi gün, savaşın ortasında olduğunuz bir güne denk gelseydi.. ne yapardınız?

Kaderinizin yazdığı oyunda, mahkum olsanız, ve bu mahkum kaderde, aşkı bulsanız....kaderinize razı olur muydunuz?

Ben oldum. Ben kaderimin mahkumuydum. Ben yaşananların cezasını çekendim. Ve ben bu cezaları bana yaşatan adama aşık olan kadındım.

Güçlüydüm de bu savaşta..ama o da güçlüydü. Zihnen güçlü olan oyken , kalben güçlü olan da oydu. Hatta bedenen güçlü olan da oydu. Ben sadece hayata karşı güçlüydüm. Tek hamlede düşmeyen, o tek hamleyi tüm hamlelere göğüs gerip daha güçlü hamleler yapan kadındım..

Ben Asya Çakır. Babamın yaptıklarının cezasını çekiyordum. Bir hata yapılmıştı 4 sene önce, bunu ben değil babam yapmıştı.

Ve en büyük cezayı bana kesmiştiler. Yapmadığım bir şeyi yaşatmışlardı bana.. çıkış yolu yoktu bu cezanın. Öğrenmem için yaşamam gerekiyordu..

Bu hikaye de bana bir çıkış yolu var mıydı?..

Varsa, bu çıkış yolu onun yakınında mıydı?..

Ya da, o muydu benim çıkış yolum..