Bana Bir Sen

“İster misin?” Kutay’a döndüğümde elinde sigarasıyla bana bakarken yakaladım. Yarısı bitmiş sigarayı parmaklarımın arasına alarak derin bir nefes çektim. Sigaranın pis kokusu akciğerlerimi istila ederken beynimdeki kötü düşünceleri de yok ediyordu. Sigara düşmanımdı ama en yakınımdı. En iyi arkadaşımdı. Kötü zamanımda sadece o yanımdaydı. Kafamı dağıtan sadece oydu. Her nefesinde kötü düşünceleri beynimden savuran da oydu. Karanlıktan kurtarmıyordu belki. Ama bir nebze de olsa iyi hissettiriyordu beni. Düşüncelerimi dağıtıyordu.
Beyaz dumanını havaya üfledim. Her bir duman sırasıyla havaya karışmasını izlemeye koyuldum. Her biri bembeyaz iken bir anda yok oluveriyordu. İşte, bu duman da beni betimliyordu.