ESARET

Geçmişinde çok fazla yara alan İzel kandemir, ona her fırsatta yardımcı olan, her daim yanında duran behçet abisinin yanında bir barda barmencilik yapmaya başlar. Onu sürekli izleyen barın sahibi olan Ateş Viranlı'dan bihaberdir.

***
Koşuyordum, bu ıssız sokaklarda nereye gittimi bilmeden koşuyordum. Arkamdan gelen adım sesleri onun varlığını hissettiriyordu. Durmadım, koşmaya devam ettim. Yerde göremediğim taşa takıldım ve sert bir şekilde yere kapaklandım. Kalkmaya çalıştım ama koşmaktan güçsüz düşen ve düştüğüm için soyulup, kanayan bacaklarım buna engel oluyordu. Adım sesleri gittikçe yaklaşıyordu. Yerden bir kez defa kalkmaya çalıştım ama olmadı. Adım sesleri hemen arkamda durmuştu. Sonra güçlü kollar tarafından omuzlarımdan tutulup kaldırıldım. Ve o anda onun ateşi andıran ela hareleriyle göz göze geldim. Burnundan soluyordu. Fazla öfkeliydi. Koşmaktan mı bilmiyordum ama bacaklarım titriyordu. Ayakta kalacak gücüm yoktu.

" NE KADAR KAÇSANDA BANA AİTSİN! BENİMSİN! BUNU O KAFANA SOK!" dedi haykırırcasına.

"BEN SANA AİT DEĞİLİM VE HİÇBİR ZAMAN DA OLMAYACAĞIM!" dedim onun gibi haykırırcasına.

***
İnstagram:

@esaret_offical_