Uzak Ama Yakın

Çok sevdim seni, her türlü sevdim. Yanımdan yokken bile, aramızda şehirler varken bile, kilometrelerce yol varken bile, hep sevdim ben seni. Hayat milyarlarca insan içinden seni gönderdi bana. Sen benin yapbozumun son parçası gibiydin. Sen yokken hayatım kötü görünüyordu, sen geldin ve hayatımdaki son yapboz parçasının yerine yerleştin ve hayatım o an güzelleşti. Yaşamım boyunca çok değişiklikler oldu. O yapbozu aldılar bir kartona yapıştırdılar, o kartonu aldılar bir çerçeveye koydular, o çerçeveyi de alıp duvara astılar. Sonra bir deprem oldu, her yer sallandı ve çerçeve düştü. Bütün yapboz parçaları dağıldı. O parçaları yerden toplamam uzun zaman aldı. Senin olduğun yapboz parçası kayıptı hayatımda. Yerde aradım bulamadım o parçayı. Kalbimde bir hızlanma hissettim. Meğersem kalbime yerleşmişsin, seni yanlış yerde aramışım saatlerce, doğru yerde bulmuşum, kalbimdeymişsin...