Güç
  • WpView
    Reads 371
  • WpVote
    Votes 134
  • WpPart
    Parts 15
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, May 27, 2023
"İşte bu yüzden sana söylemedim! Söyleyemezdim!! Öldürürdün bizi!!" Diyerek yere çöktü. Ne yani? Ölmemek için bana gerçekleri söylemedi mi?! "Bu seni haklı yapmaz!! Hiç birinizi yapmaz!! Güvendiğim insanlar beni kandırdı!! Sen peki?! Sana ne demeli?! Kullandınız beni!!" Dedim. Ya da bağırdım. "Yapmak zorundaydık!! Kendimiz için!" Dedi. Gözümden yaşlar akmaya başladı. Beni kandırmışlardı. Hepsi... Şimdi... Ben onlara ne yapacaktım? Doğaüstü güçler olduğunu öğrenen Eliza, yeni arkadaşlar edinir. Onlara güvenir. Kendisinin de onlardan olduğunu düşünür. Ama yanılır... İyi okumalaar:))
All Rights Reserved
#962
vampir
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Vampirler Arasında
  • When Ravens Bleed - BL
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • Kan ve Taht bxbxb
  • Kan Mührü
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • ELEMENT VAMPIRES
  • aşk tutsağı
  • Vampirin Cadısı • Volturi
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

More details
WpActionLinkContent Guidelines