Ekmek Arası "HAYAL"

Eminim ki gözyaşları sakin sakin akarken yüzünü bir ateş gibi yakıyordu. Benim onu izlediğimden habersiz küçük bir çocuk gibi sesini içine gömerek ağlıyordu. Boğazı yanıyordu. Öfkeyle odasından çıktı ve kapıyı sertçe kapattı. Böylelikle görüş alanımdan çıktı. Neyi vardı bilmiyorum. Zaten ismi dışında da bir şey bilmiyordum. Yusuf Yusuf Yusuf. 3 yıl olmuştu. 14 yaşındayken tutulmuştum. Beğeni diye geçirmiştim. Taa ki her gece onun ve benim için dua edene kadar. Düşüncelerimden arınmaya çalışarak masam da duran Şah Mat'a yöneldim. Beni kendime getirenler listesinde Polisiye Romanlarıda yer alıyordu. Tekrar karşı binanın 5. katına dikmiştim gözlerimi. Elimde değildi bu yaptığım şey. Odası dağınıklıtı. Çalışma masasında ayırt edemediğim fazlasıyla kitap vardı. O benden her harukularda büyüktü. Hatta en az 2 yaş.

"Gönüüülll"