Why ft H.S

Snel liep ik het steegje in. Ik was onderweg naar huis, maar om bij mijn huis te komen moet je door zo een creapy steegje. Een flashback van de keer dat ik hier aangerand werd schoot door mijn hoofd. Ik schudde de gedachte weg en begon nog sneller met mijn hoofd naar beneden gebogen te lopen. "Boem", ik schrok me dood ik was tegen iemand aangelopen. Ik keek naar boven en zag een paar prachtige groene kijkers. Ik glimlachte zwakjes en wilde snel doorlopen, tot de jongen me vastpakte bij mijn arm en automatisch raakte ik in paniek ik begon te gillen en te huilen, hij deed z'n hand voor mijn mond en maakte een kalmerend geluidje. "Niet eens een sorry?", vroeg hij zwoel en hij haalde z'n hand voor m'n mond weg.
En verdween.