KATİLİN MELODİSİ

"Bazen bildiğimiz doğrular yanlış, yanlışlar da doğru çıkabilir ta ki gerçeği görene kadar."

Dedikten sonra yavaş ve sakin adımlarla
arkamı dönüp yürümeye başladım.
Hâlâ birşey dememişti saatlerce susup izliyordu. Tam karşısında olan masanın üzerine oturup, bir sigara yaktım ve içmeye başladım. Sigaranın yarısına geldiğimde daha fazla içemedim ve yere attım.

Silahı olduğum yerden ona karşı doğrulttum.

Yüzümde bir sırıtış oldu o an çünkü o da aynı şekilde bana bakıyordu.
Ama sanki benim ki gibi alaydan yoksundu ya da ben öyle anlıyordum.

Silahı ilk tam kalbine denk gelecek şekilde doğrultup, sonra da alnının ortasına doğru namlının ucunu getirdim.

"O kalbini yerinden mi sökeyim yoksa beynini mi dağıtmamı istersin, hangisi daha az acır ?"

Saatler sonra ilk defa sessizliğini bozup konuşmaya başlaması ile yerimde kaskatı kesildim.

"Aklımda da sen kalbim de sen, sana sormalı hangisi daha acır ?"