Tatak ng Iyong Ala-Ala Oh, Aking Sinta

Nung una kitang nakilala
Labis-labis aking saya
Sa ngiti mong abot langit,
Mata moy sumisingkit na wari'y umaawit.

Ika'y aking nilapitan
Kamay ko'y aking nilaan
Pero ako'y iyong inirapan
Lumayo ka sa aking pinaruruonan.

Hinabol kita
Gusto ko lang sayo'y magpakilala
Ako'y iyong maiging tinitigan
Bigla lang kitang nginitian.

Tayo'y naging malapit na kaibigan
Naging magaan sayo aking kaluoban
Puro tayo mga biruan,
Sayo'y marami akong nalaman.

Pagdating sa kainan,
Ika'y mahilig sa sisig
Yan ang iyong paborito
Akin naman ay abodo.

Ngunit mga araw ay nag-iba
Napansin kung ikaw ay di na tumatawa
Ako'y biglang nag-alala
Napano ka kaya oh, aking sinta?

Bigla kang di na nagpakita
Namiss kita ng sobra
Ako'y nalungkot
Puso ko'y nababagot.

Di ko akalain
Ganito ang mangyayari sa akin,
Buhat ng iyong biglang pagkawala
Ako'y tuluyang nangungulila.

Di ako makakain
Ika'y iniisip at palaging mithiin
Paano ang pusong nanlalamig?
Ganito pala kung ang tao ay umiibig?

Hindi kayang maisambit ng bibig
Ang iyong pangalan, oh aking iniibig.
Napakasakit ng iyong ginawa
Nang ako'y iniwan at ika'y biglang nawala.

Ikaw ay naging malaki kung problema
Ako parin kasi ay uma-asa
Mukhang pasan ko ang daigdig
Dahil di ko kapiling ang aking iniibig.

Pinilit kong maging masigla
Ako'y nagpakasaya
Kasama ng aking mga barkada
Kami ay pumunta sa Luneta.

Meron sana akong bagong pag-asa
Kasi meron akong bagong nakilala
Ngunit kaya ko pa bang umibig
Kung siya rin ay mahilig sa sisig?

Siya lamang ay nagpapaalala sa akin
Nang mga ginawa mo sa akin
Oh, kailan kita malilimutan?
Sana'y hindi umabot sa aking kamatayan.