Kovulmuş Melek

Kovulmuş Melek

  • WpView
    Lecturas 827
  • WpVote
    Votos 44
  • WpPart
    Partes 10
WpMetadataReadContenido adultoContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación sáb, jun 24, 2023
WpInfo
Ficción
Romance
Bir gün gelecek Havin, ve bu meleğin neden cennetten kovulduğunu anlayacaksın. Havin × Ares Depresyon ve anlam arayışının karanlık sularında çırpınan Havin, sahte heveslere tutunmaya çalışan bir felsefe öğrencisi. Hayatı zaten zor, hayatını yaşamak onun için daha da zor. İntihar düşüncelerinin bir parçası, benliğinden gizlice ağlamak ilacı. Tek umudu yorgunluğunu yeryüzünden silmek. Ares ise, dedesinin imparatorluğunda kapana kısılmış zavallı bir mahkum. Gece gündüz şaraplarla sarılı, prangalı ayyaşın teki. Kadehi dolu, zihni boşsa varolan en mutlu insan. Gülmeyi seviyor, ölse dahi dirilene kadar gülüyor. Çünkü biliyor ki, imparator da bir gün herkes gibi ölecek ve sonra varis altınları alıp kaçacak. O güne kadar maalesef sadece bir esir. ~ Yağmurlu bir gün ve canım bir şeyler yazmak istedi. Klasik bir aşk diyemem. Klasik bir kitap hiç diyemem. Kenarda köşede yitip gitmiş basit bir hayattan kesintiler diyebilirim sanırım. Umarım beğenirsiniz. Sevgilerimle, Mona☆ #1: felsefe #1: beklenti #1: sadie #1: gençlikedebiyatı
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido