KARA KUTU
- OKUNANLAR 441
- Oylar 40
- Bölümler 8
Devam ediyor1h 55m
Son yayınlanan Cum, Tem 7, 2023
-ASKIYA ALINDI-
Sınav dolayısıyla bir sene boyu yazamayacağımı düşünüyorum. Sekizinci bölüme kadar okuyan herkese teşekkür ederim.🙏
Hep erkekler mi takip eder sevdiğini? Tabi ki de hayır.
Yeliz Karaca. Herkesin kaçtığı o çocuktan kaçmayan koca yürekli kız. Onca derdin ardında sevdiğini takip eden bıkmadan yılmadan yardım eden aşkına bağlı bir kadın.
(...)
"Bakıyorum da izlemelere doyamadın." Gülümseyerek yerinde doğruldu. "Sen kesin tutuldun bana. Tutuldun demi?"
Yani şimdi bir şey diyemem Allah var güzelsin, yolda görsem dönüp bakarım..."
Tüm hakları saklıdır
#132
mafya
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Ayrıca sevebilecekleriniz
KABUĞUNU KIRMAK
Lara Birsel, o yaz yakın arkadaşı ve onun annesiyle birlikte tatile gitmeye ikna olur. İki yakın arkadaş atlattıkları üniversite sınavının ve lise yıllarının stresinden tam anlamıyla kurtulmak için iyi bir fikir olduğunu düşünürler ama hayat karşılarına beklediklerinden çok daha başka şeyler çıkarır. ୭౿ "Birini tanımak için birebir tanışman gerekmez. Bazen sadece bir çift göz sana bilmek istediğinden çok daha fazlasını anlatır." dedi denizin dalgaları kayalara çarpıp tok bir ses çıkarıyorken. Güldüm. "O ne demek?" "Kabuğunu kırmak," diye mırıldandı. "Bana kalırsa tek ihtiyacın olan şey bu." Bilmiyorsun. En başında seni tanımak için attığım o ufak adım, aslında kabuğumda ki ilk çatlaktı. Yine de bilmesine gerek yok diye düşündüm. Tek söyleyebildiğim, "Belki de." oldu. Bir yaz gecesi, sahilde kayaların üzerine oturmuş, hayatımı büyük oranda kaplayan hatta varlığımı bile sarıp sarmaladığına inandığım bir adamla kader üzerine konuşuyordum. Tam anlamıyla tanımıyor oluşum aklıma bile geliyorken hemde. Garip olan onu gerçekten tanımak istemem miydi? Yoksa çoktan her şeyi farkına varmıştım da safa mı yatıyordum? Bilmiyordum. Tek bildiğim; ela gözleri, ilk gördüğümde istediğimden çok daha fazlasını anlatmıştı bana. Henüz o bilmiyor olsa da. ୭౿ DÖRT MEVSİM SERİSİNİN İLK KURGUSU.Tamamlanmış Hikaye
Karayel Köyü
''Tatlı dile, güler yüze doyulur mu, doyulur mu?'' Allah'ın delisi hep mi beni bulurdu? Yanından geçerken göz göze gelmemize engel olamadım. ''Aşk ile bakışan göze, doyulur mu, doyulur mu?'' Annemin cimciğiyle başımı hemen öne eğdim. Anam kemiklerimi kıracaktı. *********************************************** Nazlı Akay. Henüz çocukken babasının ve ablasının vefatıyla doğduğu şehirden annesinin memleketi olan Karayel Köyü'ne taşınır. Köyünün güzeller güzeli kızı, ismi civar mahallelerin bile iç çekişle söylediği, sadece yüzünün değil kalbinin de güzelliğinden emin olunan Nazlı. Herkesin bildiği ismiyle Güzel Nazlı. Ömer Karadere Bir kez göz göze gelenin ikinci kez bakmaya çekindiği heybetli Ömer. Herkesin saygı duyduğu lafının üstüne laf söylemeye korktuğu, yakışıklılığına rağmen kızların bakmaya çekindiği, korkmalarına rağmen herkesin güvendiği abi bildiği, isminin yanına ''Bey'' konmasına asla izin vermeyen toprak ağası Ömer. Herkesin bildiği ismiyle Delikanlı Ömer. Nazlı için, Deli Ömer. Nazlı için Deli, Ömer
ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
On sekizinde hayatı gülücükleri ile dolduran. Ailesinin ufak bebeği dünyalar güzeliydi o. Ta ki evlenene dek. Gülüşleri yüzüne çarpılan her tokat ile silindi gitti. Sırtında parçalanan sopaların, Teninde iz bırakan zincirlerin, güzelim saçlarını okşamak yerine acımasızca koparan ellerin kölesi olduğunda dünyanın gerçek yüzüyle tanıştı. Biri aşk hikayesi mi dedi? Bir vakitler gönlüne bahar getiren o kelimeyi tozlu raflara kaldıralı çok oldu Evelyn'in. Aşk Ömre Bedel Değil, Ömürden Ömür Çalandı. Aşk İhanetti, Aşk Acıdan Başka Neydi? Ha Vardı Bir Aşk. O da Evlattan Başka Bir şey Değildi... Geçmiş evliliğinde onu mutlu eden üç gün vardı. Biri bilmediği evliliğe adım attığı o kara gün, Biri evladını kucağına aldığı gün diğeri ise kocasının öldüğü o kutsal gün. Küçük bir kızken mutluydu Evelyn. Annesinin kaybıyla her şey solup gitmiş inandığı sevdiği her şey gözleri önünde kül olmuştu. Saçı en son ne vakit okşanmış hatırında dahi yoktu. Son altı yıl ömrünün kalanını alıp götürmüştü ondan. Aksi huysuz lanet bir kadına çevirmişti kendisini. Şimdilerde bir oğlu Daniel'e gülümsüyordu bir de dost edindiği sığındığı Leydi Ewans'a. Onu hayata tutunduran başka da ne vardı bilmiyordu. Lakin korktuğu başına gelmişti genç kadının. Ölümüne savaş açtığı püriten cemaati Baronluğun gelecekteki varisi olan oğlunu gerektiği gibi eğitemediğini öne sürmüş kendisini yine aynı görüşten bir adam ile evlendirmeye karar vermiştiler. Kaçarı yoktu şayet bir püriten ile evlenmezse oğlu ağabeyine teslim edilecekti. Sahip olduğu tek şey evladı iken onu kaybetmeyi nasıl göze alsındı? Daniel'den ayrılmamak için önündeki sezonda boy gösterecekti Evelyn. Ağabeyi ve karısından evvel ağına düşürecek dilediğini yaptıracak bir ahmak bulacak bu defa ipleri elinden bırakmayacaktı. Susmayacaktı Evelyn. BirTamamlanmış Hikaye
KARANLIĞIN YANSIMASI
O güzelliklerin karşısında çok ilerde ağaçların arasında biri vardı.Oraya gitmeye başladım. Adım attıkça sanki güneş kayboluyor. Tam yanına geldim ama o kişinin arkası dönüktü. Bir çizgi vardı ,bir sınır vardı aramızda.Benim olduğum taraf aydınlık,ama onun olduğu taraf karanlıktı. Ona elimi uzattım sırtına dokundum.Yüzünü dönmedi. Ona bir adım attım ve sınırı geçtim. Tekrar sırtına dokundum.Tekrar sırtına dokunmamla bana dönmeye başladı. Ama bi anda heryer karanlığa gömüldü. Ve aydınlık olan sadece gözleriydi;tıpkı karanlığın yansıması olan o gözler. Geri çekildim ama sanki artık herşey için çok geçti ve ben karanlığa esir kaldım...
Lara Birsel, o yaz yakın arkadaşı ve onun annesiyle birlikte tatile gitmeye ikna olur. İki yakın arkadaş atlattıkları üniversite sınavının ve lise yıllarının stresinden tam anlamıyla kurtulmak için iyi bir fikir olduğunu düşünürler ama hayat karşılarına beklediklerinden çok daha başka şeyler çıkarır. ୭౿ "Birini tanımak için birebir tanışman gerekmez. Bazen sadece bir çift göz sana bilmek istediğinden çok daha fazlasını anlatır." dedi denizin dalgaları kayalara çarpıp tok bir ses çıkarıyorken. Güldüm. "O ne demek?" "Kabuğunu kırmak," diye mırıldandı. "Bana kalırsa tek ihtiyacın olan şey bu." Bilmiyorsun. En başında seni tanımak için attığım o ufak adım, aslında kabuğumda ki ilk çatlaktı. Yine de bilmesine gerek yok diye düşündüm. Tek söyleyebildiğim, "Belki de." oldu. Bir yaz gecesi, sahilde kayaların üzerine oturmuş, hayatımı büyük oranda kaplayan hatta varlığımı bile sarıp sarmaladığına inandığım bir adamla kader üzerine konuşuyordum. Tam anlamıyla tanımıyor oluşum aklıma bile geliyorken hemde. Garip olan onu gerçekten tanımak istemem miydi? Yoksa çoktan her şeyi farkına varmıştım da safa mı yatıyordum? Bilmiyordum. Tek bildiğim; ela gözleri, ilk gördüğümde istediğimden çok daha fazlasını anlatmıştı bana. Henüz o bilmiyor olsa da. ୭౿ DÖRT MEVSİM SERİSİNİN İLK KURGUSU.
Daha fazla bilgiİçerik Rehberi