"Wala na siya, Iris" (ONESHOT)
- LECTURAS 9
- Votos 0
- Partes 3
Concluida dom, feb 25, 2024
PAGBUKAS ng mata ay siyang paglabas ng panibagong mga katanungan na nais kong masagutan.
'Wala na siya, Iris' paulit-ulit kong naririnig loob ng aking isip.
Binuksan ko ang aking mga mata... wala akong makita kundi kadiliman.
Bumangon ako sa pagkakahiga at niyakap ang sarili.
Humakbang ako at narinig ko ang aking mga yapak. Saka ko napagtantong kahoy pala ang aking nilalakaran. Iginala ko ang aking mata at kasabay nito ang pag-ihip ng malakas at malamig na hangin.
Humakbang ulit ako at narinig ko ang malakas na hampas ng alon. Inikot ko ulit ang aking mata sa kapaligiran at napansin kong nasa dagat ako, nag-iisa. Luminga linga ako upang maghanap ng mga kasama. Wala, ako lang mag-isa.
Humakbang ulit ako at tumingin sa likod...
Napapalibutan ako ng dagat..
Pumikit ako at huminga nang malalim. Lumakad ako, walang idea kung hanggang kailan ako maglalakad o kung mayroon bang hangganan ang nilalakaran ko.
'Wala na siya, Iris' narinig ko ulit ang boses sa aking isipan.
Idinilat ko ang aking mata.
Pagdilat nito ay napansin ko ang puti at maliit na pigura ng tao. Agad kong nakilala kung sino ito. 'Nandito siya' sabi ko sa isip ko.
Tumakbo ako papalapit sa pigura ngunit agad ding napahinto nang lumakad ito. Nagtaka ako kung bakit lumiliit lalo ang kanyang pigura. 'Lumalayo siya?'
Tumakbo ako nang mas mabilis. Malapit na ako. Akmang tatalon siya ngunit mabilis ko itong niyakap. Ngunit laking gulat ko nang makitang yakap ko ang aking sarili. Iginala ko ang aking mata at sa pangalawang pagkakataon, napagtanto kong
Nag-iisa ako sa gitna ng karagatan. Naglalakad ngunit hindi alam kung mayroon bang hangganan ang aking nilalakaran.
WKS
Todos los derechos reservados
#107
iris
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Her Human Blood
Nilibot ko ang tingin sa paligid at mabilis na rumehistro sa akin ang lugar kung nasaan ako dahil minsan na akong nakapunta rito. Naaninag ko ang pamilyar na pigura na siyang nakaupo sa tabi ng kama na hinihigaan ko. Agad akong natauhan at mabilis na lumayo sa kanya. "A-Anong g-ginagawa ko rito P-Prinsipe Alexus???" hindi ko alam kung kinakabahan ba ako o dahil ito sa sakit ng ulo. Nakasuot sya ng puting polo. Pansin kong bukas ang tatlong butones nito. Sumisilip ang matitipuno nyang dibdib habang malalim ang binibitiwang hininga. Niluwagan nya ang suot na neck tie habang naka titig sa akin ng seryoso. Lumunok ako ng mariin. Bakit uminit bigla sa loob ng kwarto nya? Pansin kong ilang minuto na pala kaming nagtititigan kaya ako na ang unang kumalas. Dumiretso ang aking paningin sa suot kong damit. Nanlaki ang mata ko sa pagkabigla. B-Bakit ganito ang k-kasuotan ko??? Nakasuot ako ng itim na evening dress at lantad na lantad ang aking mga dibdib. Ni hindi manlang nangalahati ang haba ng tela nito kaya malayang nakikita ang mapusyaw kong binti. Napatingin ako sa kanya. Minabuti ko nalang ulit na wag nalang magsalita dahil mas nangibabaw ang takot sa akin. Napaiwas ako ng tingin. A-Anong amoy yon? Tanong ko sa sarili ng may maamoy na mabango at agad ko itong hinanap. His bleeding wrist Tumayo sya at nilapitan ako ngunit hindi ako gumalaw. Inilapit nya sa ilong ko ang kamay nyang kasalukuyang dumudugo. Naramdaman kong humahaba ang mga pangil ko. Mabilis akong nagtatakbo sa palikuran ng kanyang kwarto ng manumbalik ang pagkahilo ko. Sumuka ako at mabilis na nagmumumog. Paglabas ko ay nakita kong naka abang ang prinsipe Alexus sa labas ng banyo. Lalampasan ko na sana siya ng mabilis nya akong itinulak sa pader at agad akong napangiwi sa lakas nito. "Now drink" Date Started: May 4, 2020 Date Finished: August 20, 2020 Highest Rank Attained #3 Romance- June 2, 2021 #1 Vampire- August 14, 2021 #8 Romance- September 8, 2022Concluida
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Concluida
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
Isa Pang Balang Araw (Another Someday)
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.Concluida
Out Of The Blue & Into The Black (Stories) (COMPLETED)
Koleksyon ng mga kuwento tungkol sa hiwaga at kababalaghan. Ang magkakatagning mga kuwento na naririto ay maaaring sumubok sa magbabasa kung gaano niya kayang magbasa ng kuwento ng hiwaga at katatakutan. 1st story (Pusa Ng Ina) - Anong gagawin mo kung salakayin ka ng nanay na pusa matapos mong sagasaan ng humaharurot mong motor ang kuting nito sa daan? 2nd story (Sa Kabilang Dulo) - Papayag ka bang mag-check in sa isang resort kung alam mong meron itong kahindik-hindik na tinatago sa pinakaliblib na parte nito? 3rd story (Estatwa Sa Dilim) - Makakaya mo bang maglakad sa isang abandoned trail sa dilim ng gabi at makakita bigla ng estatwang nakakatakot ang anyo? 4th story (Manyikang Marikit)- Anong gagawin mo kung natuklasan mong ang hawak na manyika ng anak mo ay kayang kumilos ng mag-isa at kayang ring manakit?Concluida
"SECRET AGENT L❤VE
Agd ko nman sya tinadyak sa tyan!. Pero bakailag sya!.kinuha nyang buhok ko at dinaganan ako. Napahiga nalang ako!.sa ginawa nya. Tapos pinalo nya ako ng baril.sa.ulo!.hindi ko alam ang gaawin ko miyak iyak nalang ako ako!.ng tinutok nya sakin ang baril. Anung gaawin ko.? Napapikit nalang ako sa tako t at hinintay ang balang tatama sakin. "BANG.." Napamulat ako na maramdaman kong may dumagan sakin. Nakita ko yung babae na maytama sa likod. Agad ko syang tinulak. Teka buhay ako. Paanong? Tinignan ko ung paligid pero wala. Wala wala ng kahit isang tao sa loob!. Kung sinuman yun nag papasalamat ako "Teka yung bumba". Pag kasabi ko nun agag akong tumakbo palabas!. 3 2 1 BOSSHHH!. Agad aking napadapa dahil sa lakas ng impak!. Buti nalang nakayuko ako!. Pagkatapos ng pagsabog akogad akong tumayo at sumakay sa kotse. Pupuntahan ko muna.si Tito at si Gaile ************ Third Person POV. Mga walang utak.tsk. buti nalang napigilan ko yung babaeng yun kunghindi . Malamang sa malamaConcluida
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Concluida
Nilibot ko ang tingin sa paligid at mabilis na rumehistro sa akin ang lugar kung nasaan ako dahil minsan na akong nakapunta rito. Naaninag ko ang pamilyar na pigura na siyang nakaupo sa tabi ng kama na hinihigaan ko. Agad akong natauhan at mabilis na lumayo sa kanya. "A-Anong g-ginagawa ko rito P-Prinsipe Alexus???" hindi ko alam kung kinakabahan ba ako o dahil ito sa sakit ng ulo. Nakasuot sya ng puting polo. Pansin kong bukas ang tatlong butones nito. Sumisilip ang matitipuno nyang dibdib habang malalim ang binibitiwang hininga. Niluwagan nya ang suot na neck tie habang naka titig sa akin ng seryoso. Lumunok ako ng mariin. Bakit uminit bigla sa loob ng kwarto nya? Pansin kong ilang minuto na pala kaming nagtititigan kaya ako na ang unang kumalas. Dumiretso ang aking paningin sa suot kong damit. Nanlaki ang mata ko sa pagkabigla. B-Bakit ganito ang k-kasuotan ko??? Nakasuot ako ng itim na evening dress at lantad na lantad ang aking mga dibdib. Ni hindi manlang nangalahati ang haba ng tela nito kaya malayang nakikita ang mapusyaw kong binti. Napatingin ako sa kanya. Minabuti ko nalang ulit na wag nalang magsalita dahil mas nangibabaw ang takot sa akin. Napaiwas ako ng tingin. A-Anong amoy yon? Tanong ko sa sarili ng may maamoy na mabango at agad ko itong hinanap. His bleeding wrist Tumayo sya at nilapitan ako ngunit hindi ako gumalaw. Inilapit nya sa ilong ko ang kamay nyang kasalukuyang dumudugo. Naramdaman kong humahaba ang mga pangil ko. Mabilis akong nagtatakbo sa palikuran ng kanyang kwarto ng manumbalik ang pagkahilo ko. Sumuka ako at mabilis na nagmumumog. Paglabas ko ay nakita kong naka abang ang prinsipe Alexus sa labas ng banyo. Lalampasan ko na sana siya ng mabilis nya akong itinulak sa pader at agad akong napangiwi sa lakas nito. "Now drink" Date Started: May 4, 2020 Date Finished: August 20, 2020 Highest Rank Attained #3 Romance- June 2, 2021 #1 Vampire- August 14, 2021 #8 Romance- September 8, 2022
Más detallesPautas de Contenido