O ve Kendisi

O ve Kendisi

  • WpView
    LECTURES 526
  • WpVote
    Votes 37
  • WpPart
    Chapitres 9
WpMetadataReadTerminé jeu., mars 21, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
Benim deli olmaya başladığım zamanlardı, hem de zeki. Bir gün uyandım ve baş ucumda bana bakıyordu kendim. "Neye bakıyorsun?" O biraz benden farklı. * Gözlerim irice açıldı. Ve olağanca koşmaya başladım. İçimi yaka yaka derimi söke söke adımlarımı kanata kanata koştum. Hayat uzun bir ipse iki tarafı olmalı. Hayır ve şer. O ipte bir cambaz gibi dengemi korumak isterdim. Ama ince hesaplarla arada çalkanan bu yol da kim hep hayır görmüştü ki? Cambazın yüreği de düşmekten korkar ama döktüğü terler onu sağlam tutardı. ~ Lütfen kitabın haklarını koruyunuz.
Tous Droits Réservés
#51
şimdi
WpChevronRight
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
  • BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ
  • MİNEL
  • Acımasız Ağa(Tamamlandı✓)
  • Söyle Bana Demonio
  • Kalbim Birliği BxB
  • Sirayet|Texting
  • Derin(Gerçek ailem)❆
  • Milli Tasarımcı // Yarı Texting
  • Sen ve Ben

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives du Contenu