Esfel - Zehir - Wattpad

Story cover for Esfel by _atlasgecesi_

Esfel

LẦN ĐỌC 166
Lượt bình chọn 9
Chương 7

LẦN ĐỌC 166
Lượt bình chọn 9
Chương 7

Trưởng thành

akrep aksiyon gizem kurgu mafya romantizm yılan örgüt

"Lütfen"diye yalvarmaya başladı yerde yatan Civan Kül,ona doğru eğilerek "Bu ülkede kaç kadın,çocuk katledildi biliyor musun"dedim ellerimi boğazına doğru götürerek.Civan Kül dahada geri gitmeye çalışırken elbisemin içinde duran bıçağı alarak boğazına doğru tuttum.Gözlerim hiçbir şey görmüyor gibiydi."Biraz daha hareket etmeye çalışırsan bu bıçağı şah damarına batırır ve seni 12 saniyede öldürürüm,kimsenin haberi bile olmaz"dedim bıçağı kavrayarak.Yutkundu,kapının arkasından ayak sesleri gelmeye başlamıştı.Şu an Dünyada herkesin dilinde olan ama adını sayılı kişilerin bildiği bir örgütün 3. üyesiyle karşı karşıyaydım..
...


Yayınlanma Tarihi:12 Mayıs 2023Bảo Lưu Mọi Quyền

akrep aksiyon gizem kurgu mafya romantizm yılan örgüt

Bảng mục lục

7 chương

Sign up to add Esfel to your library and receive updates

Hoặc

Nội dung hướng dẫn

Bạn cũng có thể thích

YARALASAR(Kitap Oldu) bởi Maral_Atmc6

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

𝐀𝐍𝐊𝐀 𝐊𝐔𝐒̧𝐔 𝐃𝐄𝐒𝐓𝐀𝐍𝐈 bởi ozanakbabaxz

Mardin'in zalim kaderine hapsolmuş ağası Cihan, şarkıcı hayallerini bir kurşunun gölgesinde, ilk aşkının anısını ise kalbinde mühürledi. Hayatı boşluktan ibaretken, Kanada'dan gelen abisinin dul eşi Alya ile mecburiyet evliliğine zorlandı. Alya'yı koruma yeminiyle, ona bir eziyet çekercesine dokunmaya kıyamıyordu. Fakat en derin yaralar, en tutkulu aşkı doğurdu. Cihan'ın vicdan azabı, Alya'ya duyduğu yakıcı sevdaya yenildi. Kalbi, "Tek aşkım ve bütün kalbimle seviyorum" diye haykırırken, Anka Kuşu misali, sayısız engel ve zorunlu vedadan sonra hep yeniden bir araya geldiler. Tam mutluluğu yakaladıklarını sandıkları an, korkunç bir sır kapılarını çaldı: Öldü sandıkları abisi yaşıyordu! Cihan, hayatının en büyük ve en yıkıcı sınavıyla karşı karşıya: Her şeye rağmen kazandığı yasak aşkı Alya'yı mı seçecek, yoksa onu koruma yeminini ettiği ve geleneklere borçlu olduğu ailesini mi?

Cansız Manken (+18) bởi yesildesen7

Belen, ablasıyla birlikte şehre uzak olan bir eve taşınır fakat bu korkutucu ve ürkütücü evde onu bekleyen cansız bir manken vardır.

𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄 bởi ozanakbabaxz

Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. "Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.

İKİ AŞK BIR KADIN bởi canankaykun_1

Tezgahtar olarak çalışan Deva kendi haline baskıcı ailede yetişen,onu hor gören bir Babanın kızı idi.Bir gün alışveriş yaptığı sırada karşına çıkan Doğu ile yolları kesişir.Varlıklı,Saygın bir ailenin tek çocuğu olan Doğu,Deva'ya öyle bir aşk duyar ki. Ama bu aşk arasına En yakın arkadaşı Ali Sarper girene kadar sürer.Devanın Babası kızını Ali Sarper ile görünce,evliliğe mecbur bırakılır. Peki Deva,mutluluğu Ali Sarper de mi? Yoksa Yıllar da geçse Doğu da mı bulacak? İki adamın,bir kadın için verdiği aşk savaşı.Kadın ise sadece birini sever... Tüm hakları saklıdır... 03_09_2023

Yalanlarin Ötesinde bởi kitapkokus2u

Alev'in hayatı, 18 yaşında bir gerçeği öğrenmesiyle tamamen değişir. Onu büyüten aile, onu hiç üzmemiştir. Ona hem güven hem sevgi vermiştir. Fakat Alev'in gerçek ailesi... öldüğü sanılan o insanlar... aslında yaşıyordur. Peki yıllar önce ne olmuştu? Alev neden onlardan kopmuştu? Ve şimdi geri döndüğünde, herkes aynı kalmayı başarabilecek miydi?

5. seviye bởi hevidaradlim

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum..! Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. " Sana neden inanayım? " " Bana inanmana ihtiyacım yok! Onu bana kendi ellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

ÂFİTAP bởi ZeynepSara556

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.

SOYADINDA ZİNCİR bởi Karensi0

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden -kalplerinden- çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse... O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde SOYADINDA ZİNCİR adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM bởi 320kaloriliLahmacun

Alkım Alaçin Vataneri kendi hâlinde(şüpheli) yaşayan bir kıdemli üsteğmendi. Bir gün hem rütbe alarak yüzbaşı olmuş hem de kendi timinden ayrılıp başka bir time komutan olarak atanmıştı. Yeni timi olan Afet Timi ile birlikte gittikleri ilk görevde aslında Safirlerin onun ailesi olmadığını öğrenen Alkım, bakalım ne bok yiyecek? Not: Bacılar ben kitabı baştan sona tekrar düzenlediğim için mantık hatası ve saçmalıklar olabilir *Eski Adı Afet'tir* 2-#Dostluk [11/01/26] 4-#Abiler [16/11/25] 1-#Ablam[16/12/25] 3-#Kadınasker [16/11/25] 8-#Aşiret [16/11/25] 2-#Askerkurgusu [09/01/26] 2-#Görev [16/12/25] 1-#Mardin [16/12/25] 5-#Rize [16/12/25] 1-#Travma [11/01/26]

Bạn cũng có thể thích

Slide 1 of 10

YARALASAR(Kitap Oldu) cover

𝐀𝐍𝐊𝐀 𝐊𝐔𝐒̧𝐔 𝐃𝐄𝐒𝐓𝐀𝐍𝐈 cover

Cansız Manken (+18) cover

𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄 cover

İKİ AŞK BIR KADIN cover

Yalanlarin Ötesinde cover

5. seviye cover

SOYADINDA ZİNCİR cover

CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM cover

YARALASAR(Kitap Oldu)

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Thêm Chi Tiết