KIZIL KIŞ

Mümkün müydü bu ? Başka bir evrende başkasının hayatında kendi bedenimle oturduğuma göre pek de imkansız değildi. Başımdaki ağrı beni öldürücek seviyeye gelmişti çığlık atmak istiyordum korku bedenimin iliklerinde dolanıyordu, kulaklarımdaki uğuldama daha şiddetli bir hal almıştı canım yanıyordu ama bedenim buna tepki vermeye bile aciz durumdaydı kıpırdayamıyordum, gözlerimi bile açamıyordum çünkü hiç tatmadığım bir acı vardı vücudumda göz bebekletrim kor gibi yanıyordu ama tek damla ağlayamıyordum. Omurgamda hissettiğim ıslaklıkla bedenim ürpermişti, sanki bir şey sürünüyor gibi olan bu his beni az da olsa rahatlatıyordu. Sonra uğultu kesildi
"Bırak"
Gözlerimi açtım omurgam bir yay gibi gerilirken göz yaşlarım ateşten bir yol çizermiş gibi yüzümü yakarak boynuma süzüldü, boğazıma dayanan çığlıklarım havaya karıştı. Acı bedenimi terk ederken ruhumu da yanına aldı,karanlık beni kucakladı.