walka i pojednanie
- Reads 615
- Votes 21
- Parts 30
Ongoing
Last published Sun, Sep 17, 2023
Chce zobaczyć na nowo twe oczy,
pokochać je i mieć niedosyt.
W ich odbiciu widać pomruk
promiennej morskiej otchłani.
Więc dlaczego me oczy na ten widok pali?
pytam boga lecz nie odpowiada,
sprawa prosta.
Chodź piękny,
walka tu sroga.
Czas odejść
krzyczy głos
to już czas moja droga.
Chodź będę tęsknić
za niebieskimi głębinami
wiem że gdzieś dalej droga pojednania w końcu się pojawi
All Rights Reserved
#770
poezja
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Faber est suae quisque fortunae
Faber est suae quisque fortunae - "Każdy jest kowalem własnego losu" - To zbiór wierszy, ukazujących brud w szczelinach naszego świata. To wiersze o ludziach, którzy chcą coś zmienić w swoim świecie, ale nie mogą. To wiersze o ludziach, którzy mogliby zmienić świat, gdyby tylko świat był inny. Posłuchaj o nich. Nie mają imion. Nie mają nazwisk. Nie są nikim konkretnym. Ale zastanów się - czy może to nie są opowieści o wszystkich nas i każdym z osobna. A może to tak naprawdę jedna, spójna historia. Niektóre osoby opowiedzą ci o sobie same. Inne nie były na to gotowe. Jeśli jesteś gotowy - posłuchaj ich głosu. O więcej nie proszę. Ale nie są to słowa, które odejdą z wiatrem. Raczej wgryzą się wraz z brudem za paznokcie.
BTS I NIE TYLKO 💜
✨✨
𝐅𝐀𝐋𝐋 𝐎𝐅 𝐈𝐂𝐀𝐑𝐔𝐒
❝𝐖𝐈𝐄𝐑𝐒𝐙𝐄 𝐏𝐈𝐒𝐀𝐍𝐄 𝐒𝐄𝐑𝐂𝐄𝐌 𝐆𝐃𝐘 𝐄𝐌𝐎𝐂𝐉𝐄 𝐆𝐎𝐍𝐈𝐋𝐘. 𝐖𝐘𝐑𝐘𝐓𝐄 𝐖 𝐃𝐔𝐒𝐙𝐘 𝐂𝐈𝐄𝐑𝐍𝐈𝐀𝐌𝐈, 𝐖 𝐍𝐀𝐉𝐌𝐑𝐎𝐂𝐙𝐍𝐈𝐄𝐉𝐒𝐙𝐘𝐂𝐇 𝐙𝐀𝐊𝐀𝐌𝐀𝐑𝐊𝐀𝐂𝐇. 𝐔𝐊𝐎𝐉𝐎𝐍𝐄 𝐌𝐈𝐋𝐎𝐒𝐂𝐈𝐀, 𝐊𝐓𝐎𝐑𝐀 𝐌𝐄𝐋𝐎𝐃𝐘𝐉𝐍𝐈𝐄 𝐆𝐑𝐀𝐋𝐀 𝐖 𝐏𝐎𝐃𝐒𝐖𝐈𝐀𝐃𝐎𝐌𝐎𝐒𝐂𝐈 𝐔𝐌𝐘𝐒𝐋𝐔❞
Śnieżyny
W trzewiach ziemi przebudzona, zobaczyłam złoty kwiat Usłyszałam pieśń syrenią, wyszłam w doskonały świat Gniazda ptaków rozkwilonych, kępy zzieleniałych drzew A nad nimi niósł się nocny, z gwiazd pędzony, srebrny śpiew - "Przebudzenie" I śmiejcie się, i płaczcie z zachwytu, żenady I patrzcie na mnie, patrzcie, choćby dla zasady I jedzcie, proszę, jedzcie to ciało, tę duszę Pożryjcie mnie w całości, hodujcie swą tuszę - "Wyparcie" Szlak mój może pobiec dookoła świata Przez kurhany losów, pod burzowym stropem Na sercu wciąż blizna, źle przyszyta łata Co noc sny me zbiera i rzuca pod twe stopy - "Włóczęga" Te setki spiesznych nóg i dłoni pełnych pracy I głów mówiących jednostajnym głosem Tysięczny martwy wzrok, ci sami wciąż łajdacy Kto przejmie się ich bezimiennym losem? - "Miasto" Wynieś mnie pod kryształ nieba na wichrowym szczycie Ucisz skały brzmiące lodem, by nie spłoszyć zorzy Która nocy mir obali podstępnie i skrycie Ciemność srebrną unicestwi i na marach złoży - "Serca Zimowe" Szkliste pajęczyny, wskorś wiatru rozsnute W sieciach uwięziły pierwsze skry jutrzenki Każda drobnym blaskiem jak diament maleńki Inkrustuje pąki srebrem mgieł okute - "Rosa" Twoja dłoń szepcze "cyt", pieszcząc sennie te kwiaty Słaby gest muska mrok, rozdzierając mu szaty Zapach róż pęta czas w fioletowym bezkresie Pełnym gwiazd, których skry echem morze poniesie - "Fantazja" Jedna dana szansa, tylko jedno życie Ale czy zakwitła, czy przepadła z wiekiem Tego się nie dowiem w swoim ziemskim bycie Na zawsze skazana pozostać człowiekiem - "Ofiara" Łyk za łykiem schodzi drink za drinkiem, sztuczne kwiaty W oczach rozmazują się grafitti i plakaty W kilka ruchów spadną z nas koszulki, buty, spodnie Jesteś prosto z piekła, a ja lubię igrać z ogniem - "Czerwone Światła"
Faber est suae quisque fortunae - "Każdy jest kowalem własnego losu" - To zbiór wierszy, ukazujących brud w szczelinach naszego świata. To wiersze o ludziach, którzy chcą coś zmienić w swoim świecie, ale nie mogą. To wiersze o ludziach, którzy mogliby zmienić świat, gdyby tylko świat był inny. Posłuchaj o nich. Nie mają imion. Nie mają nazwisk. Nie są nikim konkretnym. Ale zastanów się - czy może to nie są opowieści o wszystkich nas i każdym z osobna. A może to tak naprawdę jedna, spójna historia. Niektóre osoby opowiedzą ci o sobie same. Inne nie były na to gotowe. Jeśli jesteś gotowy - posłuchaj ich głosu. O więcej nie proszę. Ale nie są to słowa, które odejdą z wiatrem. Raczej wgryzą się wraz z brudem za paznokcie.
More detailsContent Guidelines