walka i pojednanie

Chce zobaczyć na nowo twe oczy,
pokochać je i mieć niedosyt.

W ich odbiciu widać pomruk
promiennej morskiej otchłani.

Więc dlaczego me oczy na ten widok pali?
pytam boga lecz nie odpowiada,
sprawa prosta.

Chodź piękny,
walka tu sroga.

Czas odejść
krzyczy głos
to już czas moja droga.

Chodź będę tęsknić
za niebieskimi głębinami
wiem że gdzieś dalej droga pojednania w końcu się pojawi