ECEM
- LECTURES 2,076
- Votes 298
- Chapitres 34
Ece kan davası yüzünden evlendirildiğini düşünse de Bu sadece bir yalandı Kuzey ile evlendirilmesinin sebebi ailesinin kuzeni ile birleşip onu satması Ece artık dost bildikleri tarafından vurulmuştu ve Kuzeyin eline düşmüştü Kuzey'in her ne kadar kötü bir insan olduğunu düşünse de zamanla ona alıştı ve başına gelecek olanlardan habersiz bir şekilde hayatına devam etti her gün yeni bir aksiyon yaşadı ve sonu olabildiğince değişik bir şekilde bitti Bugüne kadar hep Ailesi tarafından masraf olarak görüldü ek çocuk olmasına rağmen hiçbir zaman İlgiye layık olduğu düşünülmedi Faruk Ece'nin sonu olmuştu Ama Şunu bilin ki Ece'nin intikamını alan yine de Kuzey olmuştu
Tous Droits Réservés
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Vous aimerez aussi
MARDİN'Lİ GÜZEL YÂRİM
Nefes alıp verdim. Yandığım kadar yakmadan durmayacaktım. Silahı alıp kasayı kapattım. Tabloyu yerine taktım. Salona geri döndüm. Duvara nişan aldım. Nefes al Deren. Sakinleş. Tetiği çektim. Rastgele duvara ateş ettim. Barut kokusu genzimi yaktı. Silahı kendime doğrulttum bu kez. Tetiği çektim. Omzuma hedef alıp biraz mesafe bıraktım. Derin nefes al. Geri ver. Sakinleş. Tetiğe bastım. Omzuma saplanan dehşet verici acıyla silah elimden yere düştü. Acıdan nefesim kesilmiş, aldığım soluk ciğerlerime batıyordu. Nefes al Deren. Nefes al. "Nefes alamıyorum..." acıyla inledim. Yere diz çöktüm. Omzumdan akan kanı gördükçe başım dönüyordu. Kan kokusu midemi bulandırırken zorla koltuktaki telefonuma uzandım. Bayılmamak için kendimi zor tutuyordum. Başım dönüyor, her şey sallanıyordu. Annem, Hazel'den ve Civan'dan cevapsız aramalar ve sesli mesajlar vardı. Hepsini es geçtim. Numarayı tuşlayıp telefonu kulağıma dayadım. "Alo." Sesim titriyor zor duyuluyordu. "Alo 112 buyurun, sesiniz net gelmiyor hanımefendi." Yutkundum. Boğazım kurumuştu. "Ben." diyerek duraksadım. Konuşabilmek için dudaklarımı ıslattım. "Civan Hancıoğlu tarafından saldırıya uğradım yaralıyım." Adresi mırıldanırken sona doğru sesim iyice gitmiş, gözlerim kapanmıştı.
SAHRA!
Bu dünyada kaç kişi aşık olup evleniyor ki? İşte Sahra ve İmran'da zoraki evlilik kurbanı iki gençti. Ama Sahra'nın bu evliliğe evet derken birde gönlünde ömrü boyu tutacağına inandığı bir sözü vardı. İmran'ın kalbinin kapıları gittikçe açılırken, Sahra kilit üstüne kilit vuruyordu. Sahra! okudukça içinde kaybolacağınız muhteşem bir aşk hikayesi... Yazar: CANAN TAKAN Tanıtım:ASLIHAN SARANGHAE ilk hikayem ve dolayısıyla merak içindeyim. yorum ve vote bekliyorum :) hikayeme kıymet verip okuyan bazı arkadaşlarımdan tanıtım mesajları geldi ve geldikçe buraya ekleyeceğim :) umarım başlarken size yardımcı olur...Terminé
SEN GİTTİĞİM YER OLDUN
"Savaşın ortasında kalbini korumayı öğrenmişti. Güven, zamanla ve acıyla örülen bir duvardı. Ve ona duyduğu his, ateş gibi değil - küllerin içinden sessizce doğmuştu.
Yeniden Sevebilirim
Asaf Egeli aradığı tasarımın sahibinin yıllardır nefret ettiği bir kadında olduğundan bir haberdi. Tekrar karşılaşırsam mahvederim dediği kadına eyvallah diyecek miydi? Yoksa kendi yandığı gibi onu da yakacak mıydı? Nefretle harmanlanmış; tutkulu ve parlak bir yaşamın karanlığında kalan bir aşk hikayesi. Başarısı sınır ülkelerini aşmış başarılı bir ayakkabı tasarımcısı olan İslem, altın başarım diye adlandırdığı kreasyonu CAMDAN PABUÇLAR koleksiyonunu tanıttığı gala gecesinde yıllar önce terk ettiği sevgilisini görmeyi beklemiyordu. İslem bir firmaya bağlı olmayıp bireysel çalışan bir tasarımcıydı, bir çok insan en az tasarımları kadar yüzünü de merak ediyordu. İlk kez bir galada doğrudan konuşma yapacaktı fakat çıkmaya cesareti yoktu. Asıl cesareti Asaf Egeli'nin karşısına çıkamayacak olmasıydı. Asaf dünyanın bir çok ülkesinde mağazaları olan ve özel giysi tasarımları yapan başarılı bir iş adamıydı. Yeni çizdiği pırlanta detaylı bir elbise için özel bir ayakkabı arıyordu ve onu bulmak için görüşmediği tasarımcı kalmamıştı. Son olarak katılacağı defileden umutluydu ama karşısında bir muhatabı yoktu. Asaf Egeli ve İslem Mardan 06.11.2018-SalıTerminé
GÖÇEBE 1 -TAMAMLANDI
**** "Senin adın ne?" diye sordu. Her ne kadar doktoru Kerim'e soru sormayacağını söylemiş olsa da meraktan çatlamıştı artık. "Neden soruyorsun?" diye fısıldadı. Gözlerini Deniz'in üstünden asla çekmiyordu. "Artık sana donörüm diye seslenmek kulağa pek hoş gelmemeye başladı." İlk pes eden Deniz oldu ve adamın yüz kızartıcı bakışlarına bakmaya daha fazla dayanamadı. Genç adam biraz daha yakınına girdi. Ve fısıldadı. "Fatih. Ama bana donörüm diye sahiplenici bir şekilde seslenmeni tercih ederim." Deniz tekrar ona baktı. Samimiydi. Tıpkı son görüşmelerinde olduğu gibi. Onun gözlerinde tanıdık bir şeyler arıyordu ve aradığı şeyi de tatmin olmuş bir edayla buluyordu sanki. Deniz yeniden kızardığını ve ateş attığını hissetti. İçindeki ejderha asla uslu durmuyordu. Beyni ona itaatsizlik edip hayallere dalmış ve kalbi... çoktan uçacağı yere uçmuş gibiydi. Donöründeki hareketlilikle gözleri adamın ellerine kaydı. Donörü elini kaldırdı ve kafasındaki bandanayı geriye doğru itti. Deniz'in kalbinin atışı dışarıdan duyulur hale geldi. Ne yaptığını anlamaya çalılır gibi baktı. Adam önce başına nazikçe dokundu. Ardından parmakları kirpiklerinin olduğu boşluğa değdi. Deniz gözlerini kapatıp bu anın büyüsüne kapıldı. Onun dokunduğu her yer iyileşiyor ve çiçek açıyor gibiydi. "O kadar güzelsin ki..." diye fısıldadı adam. Sesi boğuk çıkıyordu. Deniz gözlerini açıp adamın koyulaşmış kahve gözlerine kenetlendi. Orada gördüğü duygu kalbini yakıp kül etmeye yetti. *** Yaşamı onun ellerindeydi belki de ölümü de onun elinde olacaktı....Terminé
GÜLLER VE DUDAKLAR~TAMAMLANDI✔
Tam her şeyin bittiğine kendini inandırmışken, karşısına çıkan bir çift yeşil gözle hayatı kökünden değişecek olan bir adam... Yıllardır ona karşı duyduğu aşkı kalbinde sessizce büyüten, sadece kendi içinde yaşamayı seçen bir genç kız... Ani bir ölümle ve beklenmedik bir vasiyet mektubu sayesinde kesişen; aşk, tutku ve müzikle örülü bir yol... Savaş Demiroğlu, yaşadığı kusursuz hayatı ve yaptığı bestelerle etrafındaki kişiler tarafından büyük beğeni toplayan, oldukça başarılı ve hatırı sayılır üne sahip bir adamdı. Heybetli bedeni; geniş omuzları, can yakıcı kahvelerinin bir nakış gibi ortaya serildiği yakışıklı yüzü ve esmer teniyle birçok genç kızın hayallerini süslerken, onun hayatında ise sadece tek varlığı; annesi İlknur Hanım'dan ve müzikten başka hiçbir şey yoktu. Ancak hiç ummadığı bir anda karşısına çıkan yeşillerle, yıllardır reddettiği o büyülü duygunun gelip, tek bir gecede gönlünü çeleceğini asla tahmin etmemişti. Gül Deren, çocukluk hayali olan konservatuar eğitimi için yıllar önce Paris'e yerleşmiş ve büyük bir başarıyla tamamlayarak bu yıl İstanbul'a dönmüş bir genç kızdı. Etrafındaki erkekleri peşinden koşturacak kadar eşsiz bir güzelliğe sahipti fakat onun kalbi; yıllar önce henüz küçük bir çocukken sadece bir defa gördüğü adam için atıyordu. Günün birinde ortaya çıkacak bir vasiyet mektubu sayesinde kendilerini tutku dolu bir aşkın ortasında bulurken, küçük tesadüflerin büyük aşklara gebe olduğu gerçeğini birlikte oldukları süre boyunca her gün bir kez daha idrak edeceklerdi. Sadece platonik bir duygudan doğup, bir mektupla tesadüfen kalplere akan bu aşk, günbegün daha da alevlenerek sonsuzluğa erişebilecek miydi, ya da ıssız bir adamın kalbinin derinlerinde kaybolup gidecek miydi?Terminé
Ay Gelin - Kavuşamayanların Hikayesi
𝑩𝒊𝒛 𝒢𝒖̈𝒏𝒆𝒔̧𝒊 𝒔𝒆𝒗𝒅𝒊𝒌 𝒂𝒎𝒂 𝒜𝒚 𝒅𝒐𝒈̆𝒖𝒅𝒖... "Sen bu evin gelinisin artık, senin yerinde yurdunda bu Konak'tan başka bir yer değildir. Önceki hayatını unutup kendini sadece bu aileye adayacaksın, torunumun eşi olup onu ne olursa olsun mutlu ediceksin. Bu konağa gelinliğin ile girdin kefenin ile çıkarsın.. Ay Gelin." Zerya Zemheroğlu'nun sesi Aymina'nin kulaklarında çınlıyordu. Genç kız karşısında duran Hanımağanın söylediklerini kabul etmekten başka ne yapabilirdi ki? Günden güne yavaşça ölümü bekleyecekti dört duvarın arasında.. Her şeyi kapının ardından duyan Arâm ağanın kalbı nedensiz bir şekilde sızlıyordu.. Babaannesinin sözleri daha yenice eşi olmuş Ay'ı incittiğini biliyordu fakat o verdiği sözü tutmak zorundaydı. Zor olsada olacakları görmezden gelecekti.. Wattpad'de "Ay Gelin - Kavuşamayanların Hikayesi" isimli ilk hikayedir! Başlangıç tarihi: 09.03.2020
Gece'nin Dermanı (Töre serisi 1) BİTTİ
Yürekleri yakan dört destanası sevdayı okumaya hazır mısınız ? Gece Har&Derman Ferzan Yaren Şahmeran&Harun Ferzan Diller Şadoğlu&Azad Ferzan Zerda Ferzan&Azad Şadoğlu Güneydoğunun dört bir yanında Sevda savaşı verenlerTerminé
GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ (TAMAMLANDI)
Sevgisini yıllarca içinde saklayan bir adamdan ne beklersiniz? Neler yapabilir? Nasıl anlatır sevdasını? Cevabını bu hikayede bulacaksınızTerminé![Kalbi Yaralı [Tamamlandı]](https://img.wattpad.com/cover/147014504-256-k316509.jpg)
Kalbi Yaralı [Tamamlandı]
Efken ve Zehra. Yutkundum ve tırnaklarımı etime batırıp bir yandan gülümsedin. Tam karşımdaydı. Başımı usulca yukarı kaldırdım. "Hayırlı olsun. Sonunda evleniyorsun." Boğazımda kocaman bir yumru olmuştu. Zorlanıyordum! Akmaya hazır bütün gözyaşlarımı geri gönderdim. Şimdi olmazdı, bugün olmazdı. Bugün sevdiğim adam evleniyordu! Her bir hareketimi ezberlemek istercesine yüzüme pür dikkat bakmaya başladı. Geldiğimden beri gözleri gözlerimde kenetliydi. Gözlerini gözlerimden ayırdı ve tırnaklarımla mahvettiğim ellerimi birbirinden ayırdı. Derin bir nefes aldı ve ben o nefeste kayboldum. Bu kadar zor olacağını biliyordum ama... ne bileyim işte! Çok ağır bir sınav atlatıyordum! Sabır, az daha sabır dedim kendi kendime. İki yaralı kalp, birbirine ilaç olmayı becerebildi mi? Yoksa daha fazla mı yaralandı? Her hikaye mutlu son ile bitmez. Hikâyenin nasıl devam edeceğini merak ediyor musun? Hadi gel bakalım, Efken ve Zehra da bizi neler bekliyor görelim. ★♥ Wattpadte'ki Kalbi Yaralı isimli ilk hikayedir! 11.12.2018 Başlangıç! 25.06.2019 Bitiş!Terminé
Nefes alıp verdim. Yandığım kadar yakmadan durmayacaktım. Silahı alıp kasayı kapattım. Tabloyu yerine taktım. Salona geri döndüm. Duvara nişan aldım. Nefes al Deren. Sakinleş. Tetiği çektim. Rastgele duvara ateş ettim. Barut kokusu genzimi yaktı. Silahı kendime doğrulttum bu kez. Tetiği çektim. Omzuma hedef alıp biraz mesafe bıraktım. Derin nefes al. Geri ver. Sakinleş. Tetiğe bastım. Omzuma saplanan dehşet verici acıyla silah elimden yere düştü. Acıdan nefesim kesilmiş, aldığım soluk ciğerlerime batıyordu. Nefes al Deren. Nefes al. "Nefes alamıyorum..." acıyla inledim. Yere diz çöktüm. Omzumdan akan kanı gördükçe başım dönüyordu. Kan kokusu midemi bulandırırken zorla koltuktaki telefonuma uzandım. Bayılmamak için kendimi zor tutuyordum. Başım dönüyor, her şey sallanıyordu. Annem, Hazel'den ve Civan'dan cevapsız aramalar ve sesli mesajlar vardı. Hepsini es geçtim. Numarayı tuşlayıp telefonu kulağıma dayadım. "Alo." Sesim titriyor zor duyuluyordu. "Alo 112 buyurun, sesiniz net gelmiyor hanımefendi." Yutkundum. Boğazım kurumuştu. "Ben." diyerek duraksadım. Konuşabilmek için dudaklarımı ıslattım. "Civan Hancıoğlu tarafından saldırıya uğradım yaralıyım." Adresi mırıldanırken sona doğru sesim iyice gitmiş, gözlerim kapanmıştı.
Plus d’InfosDirectives du Contenu