Yaşam Paradoksu

Yaşam Paradoksu

  • WpView
    Reads 490
  • WpVote
    Votes 41
  • WpPart
    Parts 37
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jun 19, 2024
Hayat herkese adil davranmaz! Ben bunu yıllar önce öğrendim. Yine de başlattığım bu oyunun; beni, hayatımı, kaderimi, gömdüğümü sandığım çocukluğumu değiştireceğini bilemezdim! Bu bir intihar oyunuydu! Bu benim oyunumdu! Bu benim hayatıma oynanan bir kumar oyunuydu! Ve ben kumarda asla kaybetmem! Sen benim en büyük şansım olan sen... Çocukluğumla birlikte, ismini bile bilmediğim duyguları gömüldüğü yerden çıkaran sen... Sen benim en büyük kumarımsın! Aynı anda kazandığım ve kaybettiğim tek kumarsın! Ben Deniz Gürel, ölmek için çıktığım bu yolda, küllerimden yeniden doğuyorum!
All Rights Reserved
#5
kumarhane
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines