bedenime dokunan her el, ve dokunuşunun ruhuma işleyeceğini sanan adamlar. Oysa her seferinde, bedenime varoluş iznini dahi bir lütuf olarak gören nankör düşüncelerim vardı yalnızlığımın tam ortasında.Sahi birini tanımak demek onu çıplak görmek miydi? Nelerden korkardı o, mesela kimi severdi en çok, katlanabilir miydi ki kendine? Bedenimi değil ruhumu çıplak görecek birinin dileğiyle.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Sen bana böyle bakarken,
Senden nefret etmem mümkün mü?
Ben seni böyle severken,
Benden gitmen mümkün mü?
Peki ya ,senin gözlerin
Benimde kalbim yalancıysa?
Kim kaybeder?
Ya da ne kazandık şimdi?