Aşk Bürosu
- Bacaan 234,540
- Undian 12,919
- Bahagian 34
Cerita Lengkap Sab, Dis 2, 2023
Belki bana soracaksınız "Böyle bir ailenin içinde yaşamak zor değil mi?" Diye. Arkadaşlar inananın İki asker, iki polis, bir bilgisayar mühendisi ve bir avukat -sanırsın market listesi- arasında yaşamak ne kadar zorsa. İşte o kadar zordu... dememi bekliyorsanız üzgünüm. Yanılıyorsunuz.
Bu saydıklarımın arasında tek zor olan şey bir adet başkomiserdi.
En zoru ,en çetini, kabul etmek gerekirse de en güzeli oydu.
"Diyorum ki..." dedim cilveli bir şekilde. "Acaba seni Aşk Bürosuna mı terfi etsek?"
Hak Cipta Terpelihara
#451
romantik
Jom sertai komuniti bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang diperibadikan, simpan cerita kegemaran anda ke dalam Pustaka anda, serta beri komen dan undi untuk mengembangkan komuniti anda.
You may also like
PUSU
Güven.. Genç kız ona güvenmek zorundaydı. Her ne kadar bu tesisin içinde zorla ajanlık eğitimi görmeye başlasa da güvenmek zorundaydı. Çünkü biliyordu, eğer ona güvenmezse anahtarın açacağı doğru kilidin arkası hapis olacaktı... Okudukça çok beğeneceğinizi düşündüğüm bir hikaye olacağına eminim. İşte PUSU sizlerle. Okuyanların beğenmesi dileğiyle...
ZEVÂHİR
"Çok merak ettim," dediğinde bana döndü abim. "Ne diyeceksin Ahu?" Öyle mi dercesine kaşlarımı kaldırdım. "Emin misin abi? Ama bunu duymaya pek hazır değilsin gibi.. Hım?" Gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. "Vazgeçtim, sus." İpek ve Doğa ne diyeceğimi gayet iyi biliyordu. Tuğrul da anlamış olacak ki arkasına yaslandı. "Susmuyorum. İki aydır tavırların değişti, çok farklı biri oldun. Sebebini tabii ki biliyorum, bir yere kadar haklıydın da zaten. Ama artık abarttığını düşünüyorum," dediğimde ayağa kalktım. Tuğrul meraklı gözlerle bana baktı. Aynı şekilde abimde. "Alışsan iyi olacak," dedim ve Tuğrul'un yanına oturdum. "Ahu," dedi abim dişlerini sıkarak. Tuğrul'un elini tuttuğumda abime baktım. "Çünkü biz birbirimizi çok seviyoruz ve senin lafınla da ayrılmaya niyetimiz yok!" Kalbim onu istiyordu. Bu hikayenin sonunda yanacağını bile bile.
MERDANOĞLU
Bir senede olmayan bir gecede olur, peki bir insan en fazla nelere mecbur bırakılır? Bir gece ve o gecenin beraberinde getirdiği mecburiyetler. Bizimle misin? Bu platformda MERDANOĞLU adıyla yazılan ilk ve tek kitaptır
YENİDEN (Tamamlandı)
'Kusura bakma Deniz. Bir anda oldu. Ben başkasını seviyorum.' Nasıl oluyor bilmiyorum ama bir ufak kıkırdıyorum. Sinirler laçka. Ben bile kendimle hiç bu kadar dalga geçmemiştim. Berk'in büyüyen gözlerine aldırmıyorum. Kendi sesime geçiyorum. 'İnsan kalbini yönetemez Berk. Anlıyorum ben seni. Kısmet buraya kadarmış. İkimiz için de hayırlısı olsun. Hadi iyi bak kendine.' diyorum ve arkamı dönüp arabama doğru gidiyorum. Tuz tadı mı o ağzıma gelen yine? Görmesin diye kafamı iyice eğip anahtarımı bulup kapıyı açıyorum. Tam zamanlı yere baktığım için kafamı kaldırınca yan tarafın kapısını açmaya yeltenen Berk'i görüyorum. Haydaa.Cerita Lengkap
SARMAŞIK
" İnsan yaşar ve ölür . Hayat bu kadar basittir işte , ama önemli olan ne yaşadığındır , nasıl yaşadınğıdır . Belkide en önemlisi , kiminle yaşadığındır . Ben yalandan.. çok korkunç nedenlerden dolayı kötü bir hayat yaşadım . Ama kim bilir belki de sonum mutlu bitecektir ... ### Bu dünya bana çok şey borçluydu , " umarım benden aldığınız her ah için canınızı yakmam " dedim . Sonra yüzümde silik bir gülüş peyda oldu , yarattığım esere baktım yada daha doğrusu onların yarattığı.. " Ama ne yazık ki umduğum gibi olmadı " ### " Özür dilerim sevgilim , belki acıların geçmez ama ben yinede merhem olurum sana " sonra fısıltıdan ibaret sesimle konuştum " Hiç bitmeyen bir merhem... " Ve sıkıca sarıldım hayatımın anlamı olan kadına.
Pusu'daki Kasırga
Dört arkadaş, dört can vardı bu yolda. Daha küçüklükten beri birbirlerini tanıyorlardı, aralarından ne su sızar ne de sızdırılırdı. İyi gününde, kötü gününde birbirlerinin yanından ayrılmazlardı, çok güçlü bir bağ vardı aralarında. Kim mi onlar? Kıdemli Üsteğmen Nazlı Öztürk Üsteğmen İrem Öztürk Üsteğmen Şeyma Arslan Üsteğmen Deniz Ülkü Akarsu Çantalarını alıp araca yerleştirdiler ve koltuk numaralarına bakıp oturdular. Camdan ailelerine gülüşlerini yollayıp el salladılar, araç hareketlenmeye başlamıştı ve kızlar birbirlerine bakıp fısıltı ile "Başardık" dediler. Daha çok şeyler başaracaklardı, bunlar onlar için daha bir başlangıçtı veya hiç başlamamıştı. Mahalledeki küçük çocuklar yoktu karşılarında, ne tahtadan silahlar ne de küçükken "Oyun işte" denilebilecek bir askerlik. Gerçekler başlıyordu, Asenalar geliyordu...
VAVEYLA MAHALLESİ
Bir mahalle düşünün öyle bir mahalle ki o eski sıcacık mahalleler gibi. aile sıcaklığını bırakmamış mahalle. Dedii koducu teyzeler, oğluna ve kızına kısmet arıyan teyzeler, çapkın erkekler, deli kanlı adamlar, küçük çocuklar, neşeli ev hanımları, mahallenin güzel kızları, yardım sever koca yürekli bir mahalle düşünün. Vaveyla mahallesi. Bu mahalle öyle bir mahalle ki acısıyla, tatlısıyla, kavgasıyla, gürültüsüyle her koşulda bir arada olan bir mahalle Vaveyla mahallesi.Cerita Lengkap
MÜHÜR (Düzelecektir)
Her kilidin bir anahtarı vardır tıpkı her kalbin sahibi olduğu gibi onlar birbirlerini bulmuşlardı kilit anahtarına anahtar ise kilidine kavuşmuştu..
Ateşin Gölgesi.
Liva, babası tarafından para uğruna zorla evlendirilmek istenen genç bir kızdır. Düğün gecesi kaçmayı başarır ve kendini babasının en büyük düşmanı Araf Ateş'in arabasında bulur. Araf Ateş'in ise en başından beri herşeyden haberi vardır, ve kızı kaçırmak için oradadır. Kaçış, ikisini de geri dönüşü olmayan bir anlaşmaya sürükler: sahte bir evlilik. Ama nefretin ve sırların gölgesinde başlayan bu birliktelik, zamanla ikisinin de kalplerinde en büyük savaşa dönüşecektir.
DÖNME DOLAP
Hepimizin hayatında zor dönemleri olmuştur muhakkak. "Artık bitti buradan dönmez" dediğimiz türden. Ne yapacağımızı şaşırdığımız, yolun sonu diye düşündüğümüz... Peki bu zor dönemi en az hasarla atlatmak adına ne yaptık? "Acaba paçayı kurtarır mıyım?" diye yalan söyledik mi? Yoksa tüm gücümüzle hayatı gelişine mi yaşadık? Ya da olur olmaz her an yalan söyleme potansiyelimiz var mı? Ama gariptir ki hiç birimiz yalan söylediğimizi kabul etmeyiz. Başına eklediğimiz "pembe, beyaz" sıfatları bile bizi masum yapmıyorken hem de. "Küçücük bir yalan canım, hatta yalan bile diyemeyiz" deyip türlü dolaplar döndürdüğümüzü sanarken ya aslında koca bir dönme dolabın içindeysek...
Güven.. Genç kız ona güvenmek zorundaydı. Her ne kadar bu tesisin içinde zorla ajanlık eğitimi görmeye başlasa da güvenmek zorundaydı. Çünkü biliyordu, eğer ona güvenmezse anahtarın açacağı doğru kilidin arkası hapis olacaktı... Okudukça çok beğeneceğinizi düşündüğüm bir hikaye olacağına eminim. İşte PUSU sizlerle. Okuyanların beğenmesi dileğiyle...
Maklumat lanjutGaris Panduan Isi