Asylum 544

Asylum 544

  • WpView
    Reads 9
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Mar 5, 2015
"I believe her memories are her worst enemies." Bata pa lamang si Lara ay tinagurian na siyang 'weirdo'. Weirdo para sa mga batang hindi hilig ang horror movies, witchcraft at pakikipag-usap sa mga sumakabilang-buhay. Sa madaling salita, isa siyang outcast. Pero hindi niya pinapansin ang mga ito, mas marami pa siyang gustong gawing kawili-wili tulad ng ghost hunting hanggang sa nalaman niya ang madilim na sikreto ng kanyang nakaraan. Ang nakaraang pilit niyang tinatakbuhan, mga alaalang pilit kinakalimutan. Ngunit paano mo ibabaon sa limot ang nakaraan kung ang multo ng kahapon ay kakampi ng tadhana sa paghuhukay ng iyong libingan?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
  • Thorn Between Life and Death
  • Duke Sebastian
  • In Another Life, Astra (IALA) | COMPLETED
  • In Love With The Sinner (Sinner Series 01)
  • Ang Selosong Nagmahal sa Akin...
  • The Virgin Bride
  • Blurred Lines
  • A Crown For Throne: Guild House [BL]
  • A Demon's Touch [Completed]

Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.

More details
WpActionLinkContent Guidelines