Darkness [Español]

Darkness [Español]

  • WpView
    Reads 109
  • WpVote
    Mga Boto 7
  • WpPart
    Mga Parte 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Wed, Sep 23, 2015
WpInfo
Fiction
Mystery
¿Que puedo hacer si solo estoy rodeada de oscuridad? ¿Como puedo salir de ella? solo quiero escapar... escapar de esta oscura y fría noche eterna que me rodea pero no se a donde ir, no se a donde correr o escapar de lo que me persigue. Dime ¿Puedes tu escapar de ella?
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Al Otro Lado De Mi Vida © ✔️
  • Una Fea Pesadilla
  • cruce de destinos
  • LOS NIÑOS Y YO
  • Buscando la claridad
  • Mi Sonrisa Desaparecerá
  • Sin Barreras de Tiempo
  • Vampiramente Inmortal
  • Ellos Están Aquí -COMPLETA[Obscurial #01]

Vivir a medias basados en el conformismo muchas veces eso no es vivir, perdemos los días con la esperanza de que estamos haciendo lo correcto y que para los ojos de las personas es aceptable... pero nos estamos olvidando de lo más importante del vivir: Saberse libres. Tenía apenas diecisiete años cuando mi vida se transformó para siempre, sin darme cuenta fui perdiendo lo que más me importaba con el pasar de los años, todo cambió... yo cambié. Ahora simplemente no me reconozco, veo mis manos, mi cuerpo, toco mi rostro, mi cabello y parecen ser los de alguien más; y es que cuando entregas todo por amor simplemente te quedas vacía y marchita por dentro. Me enamoré de él sin siquiera sospechar de lo que se avecinaba, tan ingenua como siempre. Ahora los días han dejado de significar, se han vuelto eternos, las horas insufribles, los minutos un tormento y los segundos mi propio infierno... He tenido de sobra para pensar en mi vida, mi patética vida. He tropezado y me he levantado... vuelvo a caer y con cada tropiezo me vuelvo más débil... hay días en los que dejo que mi mundo se venga abajo y la soledad, mi fiel compañera, tome posesión de mi cuerpo, dejándome embriagar por sus palabras y dejando que fluya en mi interior. Dicen que el tiempo puede sanar las heridas. Pero lo que no nos dicen, es que las cicatrices siempre nos recordarán el pasado, que la sensibilidad esquiva el razonamiento y éste, a su vez, desgasta la entereza... Dicen que de todo se aprende, pero cuanto daría por qué no siempre las lecciones fueran tan dolorosas. Nota: este libro es totalmente mio, producto de mis días felices y tristes.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman