Unutulmaz

Unutulmaz

  • WpView
    Reads 529
  • WpVote
    Votes 19
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jul 27, 2015
Keşke hayal denilen o beş harf hayat denilen beş harfle birleşse... Unutmak mi? Aklimdan geçtiği an anilar geldi gözüme yapamadim hep bekledim belki sever diye belki hayaller hayata gecer diye gectimi? hayir bosuna bekledim bekledim bekledim... Ben seni hep askin en tatli yerinden sevdim hani bir mektubum vardi hmm tabii sen bilmessin okumadin okuyamadim aşkımı bağıra bağıra söylemek varken o mektubumu dahi okuyamadin okutamadım... Yazmistim "inşallah hayat bizi hep biryerlerde bulusturur hep karsilasiriz yani" diye galiba o dilegim gerçek oldu burdasin aşkım burdasin iste sana bakmaya doyamiyorum yine karşılaştık iste bir başka sehirde başka hayatlarla bugün bana bakışın gitmiyor gözümün önünden sevgilim.. eskileri hatırladım bir an yanindayken zamanin durmasini istedigim anlari ne kadar cok sevdim seni ben belki bir gülüşün senin hicbişeyindi ama benim icin dünyaya bedeldi o ! Senin üzülmen benim ölmemdi çünkü.. bak yine bu satirlara döktüm içimi eskisi gibi .. Zaten seni her gördüğümde böyle olurdu.. aslında ne zordur söyleyemediklerini kağıda dökmek ne zordur onun tepki vermeyeceğini bile bile beklemek... Ama umut hep var işte...
All Rights Reserved
#94
bekleyiş
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines