ÖLÜM PERİSİ

"Nolur bize merhamet et!" karşımdaki acınası varlığın, acı dolu cümleleri...

Beni üzmesi gerekiyordu? (zevk dolu kahkahalar) Ama hayır,asla onlar bana acıdılar mı? Üzüldüler mi? Benim ölmemden dahi korkmadılar, sahi ben yaşıyormuydum ki?

"Yüce Nirvana lütfen. Lütfen biz aciz insanlara merhamet et. Yalvarırım!"

"Yalvarırsın tabii! Bende size çok yalvardım, bende çok ağladım. Hanginiz beni duydu? Hanginin bana acıdı sizi aptallar!" Tek nefeste ve hızla söylediğim şey onu korkutmuş olmalıydı. Yoksa hangi insan kendi canına benim karşımda, brnim alacak olduğum canı alabilirdi ki.

Boğazını batırmaya çalıştığı camı elinden aldım. Elimin tek bir hareketi ile tek bir parça olan cam yüzlerce hatta binlerce parçaya ayrıldı. Binlerce büyük, zehirli ve benim emrimde olan parça.

Onlar bana seçim şansı vermemişti ana ben ona bu şansı verdim. Çünkü ben onlar kadar aşağlık değildim.Olmayacaktım. Olamazdım.

"Ee Lucas. Nasılmış işkence görmek. Karşı tarafın insafına kalmak. Sizin bana yapmadığınız beni o saçma testlere girmek isteyip,istemediğimi sormadığınız bana vermediğiniz seçim hakkını ben size veriyorum. Ups sana demeliydim sanırım. Baksana senin takımdan karar verebilecek kimse kalmamış gibi."

Tüm hakları saklıdır.