YAZGIMIN KARASI
- LECTURAS 3,313
- Votos 310
- Partes 12
Contenido adultoContinúa
Última publicación sáb, abr 11, 2026
Ben Emine..
Benim kaderimi ailem belirledi sevdiğim adam askerde iken zorla abisine gelin gittim.. Yazgımın karası işte o gün başladi...
Ben Ensar....
Sevdiğim vardı uğruna öeyi göze alabileceğim. Oda beni aşkerdeyken terk etti. Abimin gelini okurken, bana yasaklı haram oldu.
Kader miydi bu?
Yoksa insanların acımasızlığı mı?
Ben Hüma...
Sıradan bir hayati olan Emine ile ayni köyde yaşayan ve yüreğini en olmaz olana kaptiran... Benim yazgımın karası onu gördüğüm gün başladı....
Ben Hümeyra...
Yıllarca gizli gizli bit tek onu sevdim. İnsan kalbine söz geçiremezmiş. Sevdada ımkansız olanı bana yazılmış. Ben onu delice sevdim, o kaderindekini sevdi.
Kendi evimden onu damat ettim...
Yine imkansız aşklar, yine ben...
Bazen kavuşmak yazılır kadere, bazende ayrılık...
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
YAKAMOZ
12 yaşındayken şöyle bir cümle okumuştum ve bana öyle derinden dokunmuştu ki... Kalbimdeki sızıyı dün gibi hatırlıyorum. 'Perdeleri güneş yıpratır çocuk, kızlarıysa babaları.'* Ben yıpratılmamıştım bile. Benim canıma kastedilmişti, aldığım nefese göz dikilmişti. Kimsesiz bırakılmıştım. Hayatımı kendi başıma kurmuştum. Şimdi olduğum kadına ulaşırken yoluma dizdiğim her taşta benim emeğim vardı, sadece benim emeğim. Kendi kendimi yetiştirmiştim. Bir ailem olmamıştı. Bir ailem olmamıştı ama sekiz yaşındayken kendime verdiğim sözü tutmuştum. Bir daha kimsenin bana üzülmesine ve acımasına izin vermemiştim. Kendi ayaklarımın üstünde durdukça güçlenmiş ve özgürleşmiştim. Sevmiştim, sevilmiştim, aşık olmuştum, başarmıştım ve her şeye rağmen bir zamanlar aile kurmak istemiştim. Kuramamıştım. Olmayınca olmuyordu bunu artık anlamıştım. Ben bir karanlıktaydım ve burada hiç ışık yoktu. Benim karanlığımda yalnızca gölgeler vardı, göz yanılmaları vardı ama ışık yoktu. Her gecenin bir sabahı yoktu, upuzun geceler vardı. Bitmeyen gecelerim vardı... Ancak bitmeyen gecelerime inat gölgelere yenilmiyordum, gölgelerle oynuyordum. Artık kimsenin avı değildim. Üzerime oynanan tehlikeli oyunların içinde av olmayı da avcı olmayı da öğrenmiştim. Onlar gibi oyun kurmayı öğrenmiştim. Beni devirmek kolay değildi, acılarımın arkasına gizlenmiyordum. Acılarımı ruhumda ve vücudumda taşıyarak önüme çıkan her taşı, bitmeyen bir güçle kaldırıyordum. İnadına yaşıyordum bu hayatı ve inadına yaşamaya devam edecektim. Gitmiyorum, buradayım. Çiftlikte, serada, nefes aldığın her yerde gözünün önündeyim. Aldığım nefese göz diktiğin yerde, seramda, sana inat yaşıyorum. *Tomris Uyar Yayınlanma Tarihi: 11.07.2021 Tamamlanma Tarihi: 21.07.2022Concluida
AŞK-I ÁZAM.
Boş olan bardağını bir kez daha doldurup, içmeden bekledi adam. Daha sonra ayağa kalkıp, cüzdanından içtiği rakının parasından fazlasını masanın üstüne atmıştı. Ceylin ona ne yaptığını anlamak istercesine bakıyordu. Bir adım atarak yanına gelip, başını onun hizasına getirerek fısıltıyla sarf etti kelimelerini. ."Andım olsun.....'Ceylin hanım'." Ceylini öyle bir söylemişti ki, ağızında bir diken varmışcasına. Sesindeki sitem tüm cihana yeterde artardı bile. Zaten onun Ceylin demesinden anlamalıydı. O ona asla Ceylin demezdi ki..... Ölse demezdi. Xêzal'im derdi. "Bu gece de şahidimdir.... sana görmediğin, görmek istemediğin her şeyi göstereceğim. O gün, benden gittiğine, beni dinlemediğine pişman olacaksın. " Ceylin bir nefes ötesindeki adama gözlerinden bir damla yaşı hediye etmişti o an. Susturmadığı düşüncelerini ondan dinlemek, canını yakıyordu. Nefesini yüzünden çekmedi sevdiğinin. "Ama merak etme...."dedi, büyüklüğü söylediği kelimelerde değil, hissettiklerinde olan adam. "Ben, o günde seni seviyor olacağım." Ardından ceketini alıp, sanki hiç orda olmamış gibi gitti. Geride, dokunulmamış rakı bardağına bakıp, ağlayan bir kadın bırakarak. Bölümler düzenleniyor. Mezopotamyanın bereketli, güzel toprakları.Hiçbir penceresi bir-birine bakmayan, yüksek avlulu taşdan evleri, daracık sokakları olan topraklarda, kanun tanımaz töreler.Töreye karşı gelen AŞK. Kalbinde bir mecburiyyet büyütmek zorunda kalan kızla, töreleri ve kalbi arasında kalan Barlas'ın tutkulu aşk hikayesi. AŞK-I ÁZAM. Büyük Ask. Ablasının evlenmek istemeyipte kaçtığı berdel oyununda kendisini bulan genç bir kız. Ceylin. Ya ölümü seyredecekti, yada kendi diri diri ölecekti.
AŞKA ESARET
"Kolay mı sanıyorsun? Denedim hem de defalarca ama daha fazla yara aldım. Bunun adı zaten artık aşk değil!" "Ne o zaman? Madem aşk değil ne?" Gürlüyordu sanki derin bir nefes alıp, sorusunu yanıtladım. "Bunun adı aşka esaret..." Yıllar önce hızla çarpmaya başlayan kalp hep bir umutla uçmuş, hayallerle dolmuş... Yayınlanma Tarihi: 28.06.2015 Bitiş Tarihi: 10.06.2016Concluida
Sen Geldin Bahar Geldi - Mevsim Serisi 2 (Kitap oldu)
Cemal ve Esme kaçarak evlenmek zorunda kaldıklarında kendi mutluluklarının kızlarının hayatına etki edeceğini bilemezlerdi. Cemal Usta son günlerini yaşarken kızının, yıllar önceki husumetin bedelini ödeyeceğinden korkuyordu. Ya bunu engellemek için elinden geleni yapacaktı ya da kızının hayatı onarılmaz şekilde yerle bir olacaktı. Önündeyse tek seçeneği vardı. Yıllardır tanıdığı ve güvendiği genç adamdan yardım istemek. Tuğrahan yıllarca ilk aşkının yasını tutmuş, kalbini her şeye kapatmıştı. Dert ortaklığını yapan adam ondan hayatını tamamen değiştirecek şeyi istediğinde önemli bir seçim yapması gerekmişti. Genç bir kızın hayatı ona bağlıydı ve atacağı adımlar önemliydi. Ne kadar korksak da olacakları engelleyemez, önümüze serilen hoşluk ve boşluklarla geçiririz ömrümüzü. Ama öyle anlar vardır ki, biz daha ne olduğunu anlamadan yolunu bulur hayat. Kader örgüsü öyle büyülü bir ağ örer ki, resmin bütününü ancak her şey yerli yerine oturduğunda görürüz. Başta anlam ifade etmeyen küçücük ayrıntılar ilmek ilmek işlenerek biz olur, siz olur, o olur, onlar olur ve sonunda hayat olur...Concluida
SİS (Yedi Aşiret Serisi - V)
Gecenin karanlığına iz birakan sislerin içerisinde koşan kadın bedeninde büyük bir aşiretin varisini taşıyordu. Yüregindeyse bir kara sevda... Toprak Bedir, turuncu saçları ve yeşil gözleriyle sararmış ve çiğ düşmüş yapraklarin üzerinde dünyaya gözlerini açtığında kaderi anasının rahmine düşmeden önce yazılmıştı. O, kökleri Rusya'ya uzanan yabancı bir kadının ve Malatya'da hüküm süren güçlü bir Aşiret Reisinin umuduydu. Gülen yüzüyle ve yakışıklılığıyla göz doldururken, zekasi ve karanlık gücüyle Yedi Aşiretin dikkat çeken Ağası olacaktı. "Ruhundaki boşluklardan karanlık kalbine sızacağım. Sen benden nefret etsen de ben sana aşık olacağım." SİS... Yedi Aşiret Serisi'nden Toprak Bedir, çok yakında sizlerle... 04.09.2019 da yayınlanmaya başladı. Yorumlarınızı ve desteğinizi bekliyorum. Yedi Asiret Serisinin tamamı kitap olacak. © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim dahilinde olmaksızın alıntı yapılamaz. Kurgunun kullanılması, hikayenin iznim dışında ticari amaçla kullanılması, çoğaltılması yasaktır.Böyle bir durumla karşılaşılırsa yasal işlemler başlatılacaktır.
GÜNEŞ VE AY - AH SENDE 2 (TAMAMLANDI)
''Çok özledim seni.'' Mihri dilini tutamayıp kalbinden konuştu. Zaten onun yanında aklı çalışmıyordu ki! ''Ben de...'' Bir ağabeyin kardeşine verebileceği normal bir cevaptı aslında bu. Ama ne Arslan Mihri'nin ağabeyiydi, ne de Mihri Arslan'ın kız kardeşiydi. Mihri doğduğu gün Arslan ağabeylikten azad edilmişti. Zaten ondan değil miydi Ahsen'in oğluna hasreti... Zaten ondan değil miydi Arslan'ın sebepsiz kaçışı... Liseden beri uzak duruşu... En çok ihtiyacı olduğunda ailesine uzaktan bakışı... Kalbin atışı kaderin sesiydi ve kader konuşunca insan hep susardı. Arslan da susmuştu. Kaderine boyun eğip, geri çekilmişti. Başka şansı yoktu. ''Bir daha gitmezsen özlemezsin...'' Mihri'nin söylediğine tepkisiz kalan Arslan sıkıntılıydı. Çünkü biliyordu ki kalıcı olarak gelmemişti buraya. Bu gün değilse yarın dönecekti. ''Ee hediyemi görebilir miyim?'' Sessizlik hoşuna gitmeyince istemese de ayrıldı Arslan'ın kollarından. Arslan da toparlanıp az önce duvara dayadığı çerçeveyi eline aldı. Mihri'ye uzatırken sanki gözleriyle kalbindekileri söylüyordu. Gözleri sevdiğini haykırırken dili susuyordu. Kalbi bas bas bağırırken, aklı öylece duruyordu. *** Ah Sende'nin yakışıklısı Yavuz Arslan Miroğlu ve güzel karısı Ahsen Karahan Miroğlu'nun çocuklarının hikayesi... Ay'ın Güneş'e olan imkansız aşkının hikayesi... NOT: AH SENDE adlı kitabın devamıdır. Konular birbirinden bağımsızdır. Sadece karakterleri ortaktır. Önce onu okumanızı tavsiye ederim. Fakat okumadan da anlayabilirsiniz. ~~Tüm hakları saklıdır, herhangi bir çalınma, izinsiz kopyalanma durumunda tarafımdan yasal işlem başlatılacaktır. ~~Concluida
Karaca ve Barış (Tutku ve Tehlike Serisi-2)
(FİNAL YAPILDI)Hiçbir aşk bu kadar zor olmamış hiç kimse aşkı bu kadar çok istememişti. Aşktan dili yanmış bir kadın.. Aşktan intikamı uğruna vazgeçmiş bir adam.. Yaralarını sarmalarına engel olan ve geçmişten gelen büyük intikam.. Bir yanda masumiyetiyle karşısındaki adamı ezen Karaca, diğer yanda geçmişini bir türlü arkasında bırakamayan Barış. Ruhsuz bedenler ve acıyla yaşayan kalpler.. Soluksuz okuyacağınız bir macera ve amansız bir aşk hikayesi.. "Kimseyi sevemeyecek kadar yaralısın sanmıştım. Yanılmışım. Sen sadece beni sevememişsin." Karaca BAYRAKTAR "Sonuç mükemmel. Benden hiçbir beklentileri yok. Çünkü ben kimsenin geleceği değilim." Barış ATAMANConcluida
SARMAŞIK (Tamamlandı)
'' Ensar Karadağlı. '' diyen sesle benden uzaklaşmış ama bakışlarını çekmemişti gözlerimden. Göğsümde bağladığım kollarımı çözememiştim kaskatı kalmışlardı. Kalbim delicesine bir hızla çarpıyordu. '' Cinayete yardım ve yataklıktan tutuklusun, silahını bırak ve teslim ol. '' arkasında ona doğru silah doğrultan memura ısrarla dönmüyordu. Yanağıma süzülen tek damla yaşımı takip etti. Ardından titreyen çeneme bakıp yutkundu sertçe. Dudaklarını birbirine bastırdığında acı bir tebessüm belirmişti öpmek için yanıp tutuştuğum dudaklarında. Gözlerinde kara bulutlar anında yerini almış artık bambaşka bakar olmuştu bana karşı. Hissedebildiğim tek şey hayal kırıklığıydı. Benden hiç beklemediği şey buydu ve ne yazık ki onu da yaşamıştı. Aynı benim yaşadığım ve yok olduğum gibi. '' Ensar Karadağlı, ellerini kaldır ve teslim ol, son kez uyarıyorum seni. '' en yakın adamlarından ikisi de görebildiğim kadarıyla polisler tarafından gözaltına alınıyordu. Mahalleli camlara birikmiş, sokakta olanlarda durdukları yerde izliyordu şaşkınca olayları. Yavaş hareketlerle eli önce beline gitmiş silahını çıkarmıştı. Ardından yine yavaş hareketlerle ellerini havaya kaldırmaya başladığında, '' Eyvallah Firuze'm... '' demişti gözlerimin içine baka baka son kez hafif tebessümle. Ona kestiğim cezaya karşılık ettiği tek kelime eyvallah olmuştu sadece. ................................................ Divan edebiyatında aşkın karşılığıdır sarmaşık. Ağacı dıştan çepeçevre sarar ve yemyeşil gösterir. İçten içe kurutur ağacı sarmaşık. Ağaç öldükçe sarmaşık daha çok güçlenir, daha çok renklenir, daha çok gürleşir. Sarmaşık öldürür ağacı bilmeden ya da belki bilerek. Ağaç ölü, sarmaşık diri yıllanır giderler ta ki onlar için yazılan kader işlemeye başlayana dek...Concluida
EMANET DÜŞLER (TAMAMLANDI)
Yataktan nefes nefese uyandı. Neydi bu şimdi... Alevlerin içinde her gece yanmak! Her gece, kan ter içinde uyanmak... Bir adam vardı düşlerin de yüzünü görmediği ama varlığını hissettiği. Bir adam... Adını dahi bilmediği ama her gece, yangınlar içinde kaldığı için canı sökülürcesine ağladığı... Bir adam vardı.. Yüzüne dokunamadığı halde kalbine hükmeden... Eli boynundan ayırmadığı kolyesine gitti. Emaneti vardı şimdilerde nerde olduğunu bilmediği... 'Belki' dedi bir gün.. Bir gün....Concluida
TUZAK (TAMAMLANDI)
Geleceğinde kendisini bekleyen karanlığı, mutsuzluğu kabullenmiş ancak belki de hayatında bir kez olsun yaşadığını hissedebilmek, nefes alabilmek için yolculuğa çıkmış yirmi dört yaşında bir genç kızdı Nazlı. Bu yolun sonunda büyümek zorunda kalacağını biliyordu aslında fakat kalbine olacaklardan ve edineceği yol arkadaşından habersizdi. Ela gözlerinde sevdiğinde insanın içini ısıtan ama kızdığı zaman ateşinde küle çevirmeyi de bilen bir adamdı Fatih. Konuşması yasaktı bu yüzden susuyordu. Nazlı'nın ona, sevilmeye ne kadar ihtiyacı olduğunu bilmeden, bir planla Nazlı'nın yoluna çıkacaktı. Peki, Fatih kendi kurduğu tuzağa, oyununa düşerse ne olacaktı? Onca yalanın ortasında filizlenen bir aşka tutunup insan kaybolmadan yolun sonunu bulabilir miydi?Concluida
12 yaşındayken şöyle bir cümle okumuştum ve bana öyle derinden dokunmuştu ki... Kalbimdeki sızıyı dün gibi hatırlıyorum. 'Perdeleri güneş yıpratır çocuk, kızlarıysa babaları.'* Ben yıpratılmamıştım bile. Benim canıma kastedilmişti, aldığım nefese göz dikilmişti. Kimsesiz bırakılmıştım. Hayatımı kendi başıma kurmuştum. Şimdi olduğum kadına ulaşırken yoluma dizdiğim her taşta benim emeğim vardı, sadece benim emeğim. Kendi kendimi yetiştirmiştim. Bir ailem olmamıştı. Bir ailem olmamıştı ama sekiz yaşındayken kendime verdiğim sözü tutmuştum. Bir daha kimsenin bana üzülmesine ve acımasına izin vermemiştim. Kendi ayaklarımın üstünde durdukça güçlenmiş ve özgürleşmiştim. Sevmiştim, sevilmiştim, aşık olmuştum, başarmıştım ve her şeye rağmen bir zamanlar aile kurmak istemiştim. Kuramamıştım. Olmayınca olmuyordu bunu artık anlamıştım. Ben bir karanlıktaydım ve burada hiç ışık yoktu. Benim karanlığımda yalnızca gölgeler vardı, göz yanılmaları vardı ama ışık yoktu. Her gecenin bir sabahı yoktu, upuzun geceler vardı. Bitmeyen gecelerim vardı... Ancak bitmeyen gecelerime inat gölgelere yenilmiyordum, gölgelerle oynuyordum. Artık kimsenin avı değildim. Üzerime oynanan tehlikeli oyunların içinde av olmayı da avcı olmayı da öğrenmiştim. Onlar gibi oyun kurmayı öğrenmiştim. Beni devirmek kolay değildi, acılarımın arkasına gizlenmiyordum. Acılarımı ruhumda ve vücudumda taşıyarak önüme çıkan her taşı, bitmeyen bir güçle kaldırıyordum. İnadına yaşıyordum bu hayatı ve inadına yaşamaya devam edecektim. Gitmiyorum, buradayım. Çiftlikte, serada, nefes aldığın her yerde gözünün önündeyim. Aldığım nefese göz diktiğin yerde, seramda, sana inat yaşıyorum. *Tomris Uyar Yayınlanma Tarihi: 11.07.2021 Tamamlanma Tarihi: 21.07.2022
Más detallesPautas de Contenido