BONAÇA

Zaman çürütebilir miydi içindeki sevgiyi? Günler geçtikçe kalbi solar mıydı bir insanın? Zamanla unutulur muydu tüm aşıklar? Unutmak kolay değil, bir ömre bedel. Sevmek kolay değil, bir ruha bedel. Sen beni benimle yalnız başına bırakıp gittin. Bir ruh soldu içimde, mezarında zambaklar açtı. Açan zambakları da sen değil zaman öldürdü. Senden geriye ne bir fotoğraf ne de tek bir anı kaldı zihnimde. Sen bende benimle öldün. Benim yüreğimde öldük, mezarı bilinmez. Oysa gerçekte hiç yan yana olamamıştık. Herşeye rağmen sevmiş miydim yine seni? Daima.