Seçilmişler

Ölmek böyle bir his miydi? Kulaklarımın içinde uğuldayan korna sesi hâlâ dinmemişti. Burnuma keskin bir yanık kokusu doluyor, bedenimin her yanı sanki görünmez bir ağırlığın altında eziliyordu. Gözlerimi açmak istedim ama kirpiklerim birbirine yapışmış gibiydi. Son hatırladığım şey... Yağmur. Direksiyonun üzerine düşen damlalar. Elimde tuttuğum roman. Kırmızı ışıkta durduğumu sanırken sağ taraftan üzerime doğru gelen farlar... Ve ardından... Çarpışma.

Bir sabah uyandım ve hayatım başkasına aitti. Aynı yüz, aynı eller, aynı kumral saçlar. Ama yatağım ipekti, tavan oymalı taştı ve karşımda gözleri kızarmış, yılların yorgunluğunu taşıyan bir adam vardı. Beni tanıyordu. Ben onu tanımıyordum. ------- Bu dünyada büyücüler ve cadılar doğduklarında birbirlerine bağlanıyor ve ben hafızasız, geçmişsiz bu dünyanın en güçlü kralının cadısıyım. ------ 728 yıllık bir adam beni beklemişti. Ben ise onu hiç tanımamıştım. Ama bu dünya beni tanıyordu. Ve biri çok önce bu gerçeklerin hepsini elimden almıştı. Şimdi geri istiyorum. Hatırlamak tehlikelidir. Ama unutmak daha tehlikeli.

Yarı Azhuran yarı Estia'lı bir safkan genç kız. Düşman prensin kollarında kaderiyle dans ediyor. Peşinde bir kehanet, kalbinde bir yangın, sırtında yüzyıllardır bekleyen bir lanet var. O Kiera'ydı. Güç onun parmak izi olmalıydı.

"Çok yakınımdasın kedicik. Dikkat et, ısırabilirim." "O halde sana yeni bir bilgi daha çıngıraklı." Öfkesi birden çekilmişti. "Bir Aslanın dişleri de çok keskindir. Dikkat et. Ben sadece ısırmam, parçalarım." "Vay be!" dedim hiç oralı olmadan. "Nasıl korktum fark ettin mi? Titriyorum yine." Sessiz kaldı ama hala belimde duran eli sıkılaştı. Birden tüylerimi diken diken edecek bir şey yaptı. Dişleri boynuma sürttü. İnce derisini çekip örseledi. "Ödeşelim ister misin..." dedi, nefesi boynumu yalayıp geçti ve Lian ekledi. "...çıngıraklı?" --- Assra Marian Sallister... Bir Ak Yılan prensesiydi ama ummadığı bir ihanetle kendini bir Aslan prensin pençeleri altında buldu. Şimdi ya o Aslanı öldürecekti ya da... Hayır, başka bir seçenek yoktu. Onu öldürecekti! *Ejder Ateşi Serisi 1. Kitap: Yılan Yuvası (Tamamlandı) 2. Kitap: Kartal Kanadı (Tamamlandı) 3. Kitap: ... (Yakında) 4. Kitap: ...

Uzayın kardeşi Zeynepin uzun bir süreden sonra evine geri dönmesiyle başlayan bir hikaye

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

🥀Reankarnasyon içerir!🥀 Yirmi yedinci yaş gününde arkadaşlarıyla buluşmak için evden çıktığı zaman bir kaza sonucu hayatını kaybetti. Adam gözünü açtığında üç yaşında bir kız çocuğunun bedeninde olması desem nasıl bir tepki verirdiniz?

Bir sabah uyandığımda işe gitmek için hazırlanıyordum. Daha sonra heyecanla takip ettiğim internet romanının yeni bölümünün geldiğini gördüm. Yeni bölümü açıp okuduğumda, hayatımın tek mutluluk kaynağı olan şeyi kaybetmiştim: favori karakterimi. Her şey, yazarın diğer erkek karakter olan Damon Dumont'u öldürmesiyle başladı. Yani favori karakterimi. Buna o kadar kızmıştım ki, kendimi yayınevinin önünde pusuya yatmış hâlde bulmam kaçınılmaz oldu. Daha sonra, karşıdan karşıya geçerken o kadar dikkatsizdim ki trafik kazası geçirdim. Gözlerim kapanmadan önce beyaz bir kamyonet gördüğüme emindim. Daha sonra ise kendimi Aşkın Tutsakları adlı fantastik romanda, sonu kötü biten yan karakter Rhiannon Aethelred'ın bedeninde buldum. Şimdi ne yapacaktım? Not: Kurgu bana aittir. Finalden sonra düzenlenecektir. #Kraliçe 🥇 10.11.2025 #dram 🥇 20.11.2025 #prenses 🥇 30.11.2025 #fantastik 🥈15.12.2025 #fantastik 🥇 23.12.2025 #gençkurgu 🥈 22.12.2025 #romantik 🥇 06.01.2026 #krallık 🥇 19.01.2026 #macera 🥇 31.01.2026 #macera 🥇 29.07.2026

Geçmiş hayatında kendi öz babasından yediği dayaklar ve gördüğü eziyetlerle 17 yaşında ölen bir gencin ruhu, acımasız bir imparatorlukta trajik bir kaderle yeniden doğar. Ancak yeni hayatında da talihi değişmez. Zalim imparatorun kuleye kapattığı, açlığa ve şiddete terk edilen gayrimeşru oğlu Niel olarak gözlerini açar. Kanlı bir ihtilalle taht yıkıldığında, yeni İmparator ve onun efsanevi, soğuk kanlı kardeşi Dük Gabriel von Eisner, kulede ölümün kucağındaki bu minik bebeği bulur. Herkes infaz edilmesini beklerken, Dük onu öldürmek yerine soğuk ve heybetli Eisner Kalesi'ne götürmeye karar verir. Zihnindeki 17 yaşındaki kırgın yetişkin ruhu ve korku dolu 3 yaşındaki çelimsiz bedeniyle Niel, sadece hayatta kalmak, varlığını unutturmak ve verilen cezalara boyun eğmek isterken... Dük'ün korumacı ve sert tavrı, Dük'ün eşi Consort Rowan'ın baba şefkatini aratmayan sınırsız merhameti, ve ona başta yabancı bakan 3 devasa üvey abinin koruma içgüdüleriyle karşılaşır. "Sadece canımı acıtmayın" diyerek büyüyen travmatik bir bebeğin, Kuzey'in en güçlü ve en tehlikeli ailesi tarafından yavaş yavaş el üstünde tutulmasını, o buz gibi kalenin odak noktası haline gelmesini ve ailesinin "küçük bebeği" olarak şifalanmasını anlatan bir hikaye okumak isteyenler, buyurun efendim iyi seyirler-aman iyi okumalarrr

Bazı sırlar vardır. Öğrenildiği anda insanı değiştirir. Ve bazı yaşanmışlıklar vardır. Akıl unutsa da yürek hiç durmadan hatırlatır. Aypare Ulusoy, ona ait olmayan bir dünyanın içinde boğulduğunda, yüreğine saplanan o sızıyla gerçekleri bulmaya çalışıyordu. Fakat her gerçek, onu benliğinden bir adım daha uzaklaştırıyordu. Gördüğü rüyalar artık rüya değildi. Duyduğu fısıltılar, dudaklarından dökülemeyecek kadar karanlıktı. Bir boşluğun hissizliğinde debelenirken, yalanların içinde rast geldiği tek bir doğruya tutundu: Alas Sipahi. Ateşe hükmeden ama yüreğine söz geçiremeyen o duygusuz hükümran... Yenilmez denilen o kalbin, tek bir ışık uğruna diz çökmesiyle tüm dengeler altüst olmuş; düzene çizilen sınırlar çoktan silinmişti. İntikam ve öfke aşkla harmanlandığında bu bir sonun değil, başlangıcın kehanetiydi. Yüzyıllardır saklı bu kehanet, kana bulanmış eller arasında fısıltı gibi yayılırken, kapana hapsolan gölgeler tek bir şeyi mırıldanacaktı: Kalp unutmazdı. Ve aşk alevlendiğinde, bazı ruhlar kül olmadan kavuşamazdı. ....