MORFİN

Geçmiş asla peşimi bırakmaz, bir kere kurup da kapatamadığım bir alarm gibi tekrar tekrar hatırlatıyor bana kendini. Asla unutamadım ve nefret etmeye başladım alarmın sesinden ya da geçmişimden. O geçmiş sadece benin tercihlerimden ibaret oysa. İnsan da en çok kendi tercihlerinden nefret ediyor galiba. Ama o an başka bir tercih şansım yoktu ya da kolayına kaçmıştım, bilmiyorum… Geçmişim yüzünden hiçbir şeyi hak etmiyor olsam da yaşamaya devam etmek zorundayım. Ama eğer biri bile geçmişimle ilgili bir şey öğrenirse hayatım mahvolur. Bu yüzden kimseye, her ne olursa olsun, özellikle de bir erkeğe, kendi hayatımı açamam. Bu benim intiharım olur. Sırf bu yüzden o çok kalabalık buz kütlesinden kopan küçük bir parça buz kütlesinde kalmak zorundayım. Buz bir kişiyi daha kaldıramaz, biri gelirse o küçücük yaşam alanım olan buz sulara gömülür.

-Beni bu hale getiren sensin. Ben senin için nelerden vazgeçtim.
- Sana bana aşık olmanı söyleyen olmadı, kimse senden iyilik de istemedi.
-Senin yüzünden karanlık tarafa girdim
-Sen zaten karanlıkta doğdun ben olmasam bunu fark demeyecektin bile.
Gözlerime söylediğim her bir kelime batıyordu. Çok iğrenç şeyler söyledim ve geri alamayacaktım. Keşke o gece Sarp'ı hiç dinlemeseydim de şuan bu bağımlılığım olmadan onunla mutlu olabilseydim..

Bir yalanın ortasında dönüp duran olaylar dizisi. Kimse birbirine karşı dürüst değil. Güven, yıllar önce kaybolmuş da sanki yıllar sonra arkeolojik kazılarda bulunmuş bir fosil. Kimin sırrı en önce açığa çıkacak? Kim masum? Günah keçisi kim olacak?