KARA KIZIL

KARA KIZIL

  • WpView
    Reads 94
  • WpVote
    Votes 37
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Sep 6, 2023
Müzik çalmaya devam ederken elimden tutup usulca beni kendi etrafımda döndürdü. Ani bir hareketle beni kendine çekince adeta burun buruna gelmiştik,gözlerini gözlerimden ayırmadan usul usul salınmaya devam ettik. "Biliyor musun,hayatım boyunca senin gibi birini asla bulamam." Hafifçe tebessüm ettim "Nedenmiş o ?" Diye sordum merakla. Beni kendine daha da yaklaştırdı, boynuma usulca bir öpücük kondurduktan sonra ifadesiz bir şekilde gözlerime bakıyordu. "Senin kadar ucuz , basit , hain bir kadını tüm cihanda arasam da bulamam çünkü bitanem." Adeta kalbim ağzımda atıyor yüzüm alev alev yanıyordu. Her şeyi öğrenmiş olduğu gerçeği bir yumru gibi oturmuştu içime ,konuşamıyor kendimi savunamıyordum bile . dolu dolu gözlerimle yüzüne bakmaya devam ettim. "Her şeyi üzerime yıktın." Dedi acı bi ses tonuyla. Bağırmadı,kızmadı hatta kafama silah da dayamadı. Gözlerindeki alev alev yangınlar tüm cihanı aşmış gelip benim içimi yakmıştı. Beni oracıkta bırakıp gitti. Bu kez gerçekten gitti. O gitti.
All Rights Reserved
#9
aşkvesavaş
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines