SON POLİS
- LECTURI 1,548
- Voturi 111
- Capitole 27
Kısa bir hikaye...
Asker ya da polisiye kurgu değildir.
Toate drepturile rezervate
#196
mücadele
Alătură-te celei mai largi comunități de povestiri din lumePrimește recomandări personalizate de povești, salvează-ți favoritele în biblioteca ta și comentează și votează pentru a-ți dezvolta comunitatea.
S-ar putea să-ți placă și
Yere yakın yıldızlara uzak
Şimdi birimiz buradan çıkacak,. Kurtulacak, Çekildiğimiz fotoğrafları alıp, bir çerçeveye koyacak, Çerceveyi bir duvara asacak, Geçip karşısında bizi izleyecek. Zaman o anda donacak. Şimdi birimiz sağ kalacak Ama solu ölmüş olacak. Birimiz,birimizin, Duvarına asılmış bir çercevenin İçinde yaşlanacağız. Birimiz için Şarkı bitecek. Fakat her ikimiz de, Dans etmeyi bırakacağız. Anlıyormusun? Anlamıyorsun. Çünkü beni duymayı bıraktın. Zaten,bende konuşmayı...
Kabuk ve Yara
Liseye başlamadan önce sessiz sakin bir okul yılı olacağını düşünen Alin, 12.sınıfta kuzeninin eski sevgilisiyle okul çıkışında kavga eder. Ve "Aslan" lakaplı okulun popüler boksör çocuğun onu kurtarmasıyla olaylar değişir. Hiç kimse arkada dönen olaylardan haberdar değildir. Her insan yara alır ama herkesin yarası çabuk iyileşmez.Bazı yaralar vücudumuzda iz olarak kalır bazıları ise anı.Her yara kabuk tutar ama en sonunda o kabuklar geçer, bizi iyileştirir. Bazılarımız yara gibi iz bırakır, bize acı verir. Bazılarımız ise kabuk gibi iyileştir. Peki sen bu hikayede yara mısın kabuk mu?
Kalbim Birliği BxB
Kaldığımız yerden devam...
Kapalı Kapılar Ardı
Evrim ile çekildiğimiz fotoğrafta, arkada duran bir çocuk dikkatimi çekmişti. Siyah kulaklıklarını takmış bize doğru bakan oydu. Utku... O, sanki hep oradaydı ve hep benimleydi. Herkese göstermekten korktuğu yüzünü bir tek bana gösteriyordu ve bir bana sığınıyordu. *** Partideki herkes bildirim gelen telefonlarına sarılmıştı. Herhangi bir bildirimi gören kişiler bana üzülerek bakıyordu. Ne olduğunu anlamadan telefonumu çıkarıp bilinmeyen birinden gelen mesajı açtım. Bir fotoğraf vardı. Sevgilimin başka bir kızla öpüştüğü bir fotoğraf vardı telefonumda. Şu an her şey hissisleşmişti. Tam karşımda olan sevgilime baktım. Haberi yoktu belli ki hâlâ mutluydu. Benim ise kalbim ikiye bölünmüştü.
YALNIZ KALAN ZAMANLAR
Bu kitap kendileriyle savaşanlara, kırgın yüreklere, geçmişin yükünü taşıyanlara ve unutamayanlara ithaf olunmuştur. Bazı zamanlar, ne kadar kalabalık bir yerde olursan ol. Kendi içinde hep yalnız kalırsın. Bu kitap sayesinde binlerce kırık kalbe ulaşmak dileğiyle...🕯️
𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.Complet
Kanlı Düş
Çocukluğumdan başlayan bir yalnızlık vardı içimde, geçmeyen bir türden. Zaman geçtikçe kendimden uzaklaştım, yabancılaştım. Haksızlıklara karşı koyamayacak kadar yorgun oldum belki de. Her susuşumda kendimi yaraladım, kanlar üstüme sıçradı. Fakat kanlı çocukluğuma rağmen, ben hep bir umuta kandım. Bir düşe. Kanlı bir düşe.
Okulda İnecek Var | Tamamlandı ✔
Tatilin değeri şüphesiz ki okul zamanı anlaşılır. Haftasonunu iple kopyayı kağıtla çeken bir grubun hikayesi :)Complet
Ölüm Kelebeği
"Ölümün kelebeği, kelebeğin ölümü." ~15.08.22 00:00 ~kapak tasarımı: @GeceninnYazariiiComplet
12 kayıt
12. KAYIT Lavinia Arven, anneannesinin ölümünden sonra geride bıraktığı eşyaları toplamak için yıllardır gitmediği eve döner. Eski bir kutunun içinden on iki kaset çıkar. İlk kaseti dinlediğinde anneannesinin sesini duyar. Ama duyduğu şey bir veda değildir. Bir itiraftır. Lavinia, hayatı boyunca ailesinin ona anlattığı her şeyin doğru olduğuna inanmıştır. Ta ki geçmişte kaybolan bir kadının fotoğrafını görene kadar. Çünkü fotoğraftaki kadın... Lavinia'ya tıpatıp benzemektedir. Ve bazı soruların cevabını bulmak için geçmişe gitmek yetmez. Bazen geçmiş, gelip seni bulur. Bazı gerçekler anlatılmaz. Kaydedilir.Complet
Şimdi birimiz buradan çıkacak,. Kurtulacak, Çekildiğimiz fotoğrafları alıp, bir çerçeveye koyacak, Çerceveyi bir duvara asacak, Geçip karşısında bizi izleyecek. Zaman o anda donacak. Şimdi birimiz sağ kalacak Ama solu ölmüş olacak. Birimiz,birimizin, Duvarına asılmış bir çercevenin İçinde yaşlanacağız. Birimiz için Şarkı bitecek. Fakat her ikimiz de, Dans etmeyi bırakacağız. Anlıyormusun? Anlamıyorsun. Çünkü beni duymayı bıraktın. Zaten,bende konuşmayı...
Mai multe detaliiLinii directoare referitoare la conținut