EYLÜL ATEŞİ

11. sınıfa yeni geçen Eylül öncelerde içe kapanık bir kızdı hayattan soğumuş kimseyle konuşmayan biriydi. Okulun ilk günü abisiyle beraber hayatlarına giren iki kişi Eylülün hayatını alt üst etmişti. Uygar ve Sima. Geçmişlerinden gelen sancılı acıları bugünlerinin üzerinde siyah bir örtüydü. Eylül Sarman hayatı boyunca annesinin ölümünden kendini sorumlu tutmuştu hayatını mahveden bir insan olmuştu o yaşına kadar ne kendini nede onu affedemiyordu. Hayatta sığındığı abisi ve babasıydı. Efe Eylülün abisiydi. Yıllarca babası tarafından şiddet görmüş ama asla sorunlu bir çocuk olmamıştı çizim yeteneği varken özel bir koleje zorla gönderilmişti. Efe kendi kararlarını alamadığı bir evde psikopat bir babayla büyümüştü. İstediği liseyi okuyamamış istediği üniversite için kurduğu hayallerin hepsi babası tarafından yıkılmıştı. Sima, Sima bu hayatta en çok abisine güvenmiş onu da küçük yaşta kaybetmişti babası onu defalarca taciz etmiş abisinin normal günde yediği dayakları dinlemişti abisi kendini öldürdüğünde çok küçüktü ölü bedeninin yanında saatlerce durmuş onu uyandırmaya çalışmıştı. Uygar onu sevmeyen herkesten saklayan çocukları olduğunu söylemekten utanan sorunlarında yanında olmamış ona bir kere sarılmayan bir ailede büyümüştü. Yıllarca başka bir evde dadıyla büyümüş yıllar sonra da Simayı tanıyıp birbirlerine sığınmışlardı.
Efe ve Eylül Yıllar önce Eylülün abisinin ve kendinin arkadaşı olan Oğuzu öldü sanmışlardı ama Oğuz ölmemişti. Gücünü toplayıp karşılarına öyle çıkmak istemişti ve gitmişti sadece onlar öldü sanmıştı. Oğuz hayatlarına kardeşi Ateş ile girmişti.