1 Ölü 2 Ceset
- Reads 1,832
- Votes 340
- Parts 24
MatureComplete Wed, Dec 13, 2023
Her şey bir ölümle başladı. Ölümden intikam doğdu, intikam nefreti getirdi, nefret aşka dönüştü. Doğru sanılan bütün gerçekler ortaya çıktı, canlar yandı ama intikam oyunu devam etti.
"Artık suç ortağıyız kırmızı."
Yazılmaya başlandığı tarih: 07.02.2023
Yayınlandığı tarih: 21.06.2023
Bittiği tarih: 01.11.2023
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
BUL YA DA ÖL
-Bul Ya Da Öl Tamamlandı- "Umarım odadan çıkan sen olursun, küçük mercan," diye fısıldadı. "Bizi sen kurtarırsın diye söylemiyorum bunları. Yaşamı bir tek sen hakkettiğin için söylüyorum," dedi sıcak, samimi bir fısıltıyla. Küçük mercan. "Bana neden mercan diyorsun, Victor?" Ölmeden merakımı gidersem bir şey değiştirir miydi? "Çünkü sen onu temsil ediyorsun. Bilgelik, ölümsüzlük ve ateş. Gerçek mercan taşını alevlendirmek için bir çakmak gerekli, Rose. Sen mercansın. Sinirlendiğinde veya gerildiğinde gözlerin ateşin silueti gibi harlanıyor," dedi ve ayağa kalktı. "Sen ateşsin, Rose. Sen bilgesin, savaşçısın. Sen, bizim karanlık dünyamıza tek ışık verensin." Ben ışığın olduğu yeri karanlığa çeviren tek kişiydim. Bu böyleydi ve hep böyle devam edecekti. "İlk günden beri böyleydin ve hâlâ böylesin." Tam karşımda durdu, tek elini yanağıma dayayıp bana doğru eğildi. "Sen umutsun, Rose. Benim kaybolan umudum seni gördükten sonra alevlendi. Bana o duyguyu sen yaşattın ve yaşatmaya devam edeceksin. Ben yaşamı değil, bu duyguyu istiyorum. Ben bu duyguya açım..." Dolgun dudakları dudaklarımın üzerinde ufak dokunuşla durdu, küçük bir öpücük kondurup kendini geri çekti. "Son günümüze kadar, mercan," diye fısıldadı gözlerimin derinliklerine bakarak. ... Vicdanım merhametimin önüne geçtiğinde o benim için bir idam ipi oluyordu. Kalbimin acı sızıntısı, gerdanımı oraya bağlamamam için yalvarıyordu. Kana bulanan ellerim toprağa gömülmek istiyordu. Gördüklerine inanmayan gözlerim karanlığa davetiye veriyordu ve duyduklarına inanamayan kulaklarım kendi sesimi bile duymak istemiyordu. Ancak şeytana olan kinim her geçen gün artıyordu.Complete
KABURGA ARASI
Kimse gözlerine bağladığın güvene değmez demişti bana, çünkü en güvendiğin, yeri gelir intihar ipini satın alır sana. Yakın olan ırak, dost olan düşman olur hiç beklemediğin zaman. Hıçkırıkların terazide ağır bastığında feryatlarına, geçmişin mahkemeleri kulak kapatır ağzından çıkanlara. Sırtındaki bıçakları sayma, göğsünde kabuk tutmamış yaraya merhem basmaya kalkma. İncinen duygular unutulmaz susunca, bırak asılı kalsın kaburga aralarında. "Göğsümdeki geçmişler aslında gözyaşlarımda tazelenmişler." "Zihnimin mahkemesinde mahkum olan sözlerinin son şahidiydi dudakların." Kasım'2021 Kaburga Arası adında yazılan ilk kurgudur.
KAR TANELERİ ARASINDA
On altı yaşında, ailesinin cinayetinden sorumlu tutulan Mira, yüksek güvenlikli bir akıl hastanesine kapatılır. Olay gecesi ne olduğunu kimse tam olarak bilmez. Mira da anlatmaz. Sadece susar. Yıllar geçer, ama sessizlik devam eder. Deneylerle şekillenmiş bir çocukluk, bastırılmış anılar, karanlıkla iç içe geçmiş bir zihin... Mira suçlu mu, kurban mı, yoksa ikisi birden mi? Bu, sadece bir cinayetin değil; insan zihninin karanlık dehlizlerine yapılan bir yolculuğun hikâyesi.
Sıfır Noktası 00
Kimlikler silinecek, hafızalar bulanacak ve sadece tek bir gerçek ayakta kalacak. Gece yarısı saatler 00:00'ı gösterdiğinde, ya birbirlerini yok edecekler ya da "Sıfır Noktası"nda yeni bir dünya kuracaklar. Barut kokusuna karışan gül yapraklarının, ihanetin ve dudakların mühürlediği bir yemin hikayesi. Bazen en karanlık yolların, ancak en saf sevgi aydınlatabilir. Bu kitapta sadece suçluları değil, kırılmış kalplerin izini de süreceksiniz.
ÖLÜ KUKLANIN DANSI | Tamamlandı
Wattys2023 Yarı Finalisti Ölüler arkasından ağlayan olmadığında dans etmeyi bırakırlardı. Yirmi dört yaşındaki Efnan, ailesi ile birlikte yaşayarak hayatını sürdürürken tek uğraşı her gün arkadaşları ile buluşup eğlenmek olur. Günleri hep böyle geçerken bir gün beklenmedik bir olay gerçekleşir ve Efnan'ın hayatı tepetaklak olur. En yakın arkadaşının tavandan asılan cansız bedeni, ruhunu parçalara ayırmıştır. Bir intihar vakası olarak gözüken bu trajik olay Efnan'ın bulutlarını griye boyarken, olaya değen başka bir nefes bulutların gri olmadığını, asıl renginin siyah olduğunu gösterir. Bu bir intihar vakası değildi, cinayetti. Katilin kim olduğunu bulmaya çalışan Efnan, en yakın arkadaşının bilmediği sırlarıyla yüzleşirken onun yanında olacak tek kişi bulutların siyah olduğunu fısıldayan adamdı. Gerçekten en yakın arkadaşı mıydı ölen yoksa bir yabancı mı, kendisi bile bilmiyordu. "Boğazına dolanan ip celladın değildi, geçmişindi. Celladın, sen oldun." 29.01.23' Uyarı; bu kitapta intihar gibi tetikleyici unsurlar vardır. bu sebepten 18 yaşından küçüklerin okumamasını rica ederim.Complete
SİYAH MÜREKKEP
Bir kış günü başladı hikayeleri. Hava kasvetliydi. Bir not vardı ortada cama acı nefesinin buğusuyla kazınmış. Bir de gözyaşları onu süsleyen. Hem gülerken hem ağlamak. Koşarken yorulmakta vardı. Yolun sonu uçurumdu, evet. Karmen o uçuruma koştu. Uçurum gül bahçesiydi. Düşünce binlerce dikenin batacağını bile bile koştu. Adal kendini dipsiz bir kuyuya bıraktı. Binlerce ses "Gitme." diye yalvarırken bir tanesine uzattı elini. Dikenler acımasızca saplanıp kanatırken onları, gözyaşları dökülürken sonlarının iyi olmayacağını biliyordu, Karmen. Koştu, nefesi tükendi. Ağladı, gözyaşlarıyla meydan okudu "Erkekler ağlamaz." sözüne. Kalbi, hızını arttırdığın da duracak sandı. Ve işte bu onların hikayesi... "Bir kız var. Ölüm gibi..."Complete
Geçmişin Davası
Ayça yeni taşındığı evde yeni bir hayata başlayacağını düşünür. Ama ne geçmişi ne de aşkı peşini bırakmaz. Unutmaya çalıştıkları bir bir karşısına çıkar. Öldüğünü sandığı çocukluk aşkını yıllar sonra bulur.
KAYIP KRALLIK
Olin Diyarı 6 krallığa ev sahibi yapan büyük bir diyardır. Fakat içlerinde olan tek bir krallık dışında; 𝖫𝗈𝗋𝗏𝗂𝗅 𝖪𝗋𝖺𝗅𝗅ığı Bir efsaneye göre bu Krallık yıllar önce kaybolmuştu ve bulmak isteyen herkes gizemli bir şekilde ölü bulunmuştu.. Valeska Hyde, Dalerin Krallığında kendini bekleyecek gelecekten habersizce yaşıyordu Ne bir ses ne bir soluk, burada sadece silahlar patlayacaktı.. Kadınların ezilip erkeklerin imparator olduğu bu diyarı yok etmek için elinden geleni yapacaktı... Gerekirse, "Kader ağlarını tekrardan örecek." Patlayan silahlar ve patlamaların çıkaracağı yangınlar, hepsi bir geleceğin habercisiydi. Bu sadece yeni bir gelecek arayışı değildi, bu bir adalet arayışıydı.. "Belki de bir erkeğin gücü bir kadının adımına bakardı.." derlerdi işte bunu kanıtlayacak olan bizlerdik.. "𝑺𝒐𝒏𝒖𝒏 𝒌ı𝒚ı𝒔ı𝒏𝒂 𝒈𝒆𝒍𝒅𝒊ğ𝒊𝒏𝒅𝒆, 𝒈ö𝒓ü𝒏𝒆𝒄𝒆𝒌 𝒈ö𝒍𝒈𝒆𝒍𝒆𝒓. 𝑲𝒊𝒎𝒊 ş𝒊𝒎ş𝒆𝒌𝒍𝒆𝒓 ç𝒂𝒌𝒂𝒄𝒂𝒌, 𝒐𝒌𝒍𝒂𝒓 𝒔𝒂𝒗𝒓𝒖𝒍𝒂𝒄𝒂𝒌 ... 𝑩𝒊𝒓 𝒌𝒂𝒉𝒓𝒂𝒎𝒂𝒏ı𝒏 𝒈ö𝒛𝒚𝒂şı 𝑶 𝒈ü𝒏 𝒕ü𝒎 𝒔𝒆𝒔𝒊𝒏𝒊 𝒅𝒖𝒚𝒖𝒓𝒂𝒄𝒂𝒌.." (𝗬𝗮𝘆ı𝗻𝗹𝗮𝗻𝗺𝗮 𝘁𝗮𝗿𝗶𝗵𝗶: 𝟬𝟲/𝟬𝟴/𝟮𝟬𝟮𝟱🤍)
MARTAVAL
Bir yalanın kaç rengi olur? Beyaz bazen masumiyetimi gizlediğim temizlik. Siyah ruhumdan sızan hazzın kokusu. Kırmızı en sevdiğim renk. Mavi bazı hayalleri oraya asıp sallandırdığım gökyüzümdü. Sarı kaçtığım gölgelerin içinde sığındığım tek aydınlık nokta. Yeşil onlara görmek istediklerini yansıttığım yansımam. Pembe dudaklarımdaki gülümsememin tonu. Kahverengi ise saçlarıma verdiğim isim fakat göremedikleri tarafımdı. Hangi rengim eksik? Bütün boyalarımı kullanırken dikkat et sende boyanma. ____________________&________________________________ Gördüğün, gördüklerimle hiç bir zaman eş değer olmadı. Sen gören bir kör bense seni yönlendiren kişi. Şimdi dön arkanı say benimle birlikte. Sakın bozma oyunumu. Unutma oyun bozulursa kazanan ben, kaybeden sen. Saymayı bitirdiğinde bak önüne. Gördün mü beni? Neredeyim peki ? Şimdi saklanan ben, ebe sen. Yerini kolla, her şey tersine dönebilir. Bir bakmışsın olmuşum ben ebe sen sobe. Sağın da mıyım? Yoksa sol mu? Ya da dur! Belki de tam arkandayımdır? Bir ... İki... Üç ... Sobe ! #MARTAVAL
VÂYE
Sene 1975. Fikir tartışmalarının oldukça yüksek olduğu bu dönemlerde ülkenin ileri gelen ailelerinden olan Doğan ve Vural. Acı bir geçmiş safları çok net belirlemiş ve kılıçların çekilmesine sebep olmuştu. Doğan prensesi ve Vural Varisi. Birliktelik imkansız, yan yana duruş bile karşılarına aldıkları koca bir dünya, büyük bir geçmiş demek. Onlar da farkında fakat kader çoktan yazmış satırları. Genç kız kendi hayatı için ailesine karşı çabalarken genç adam ailesinin intikamıyla yanıp tutuşuyor. Bir idam söz konusu, bir ölüm söz konusu, bir eğitim söz konusu, bir hayat söz konusu ve bir ihanet söz konusu. "Bir Vural ve bir Doğan. Yan yana olmak yanlış, odamdaki mendili yanlış, bana doğru adımları yanlış, bir yağmurun altında ıslanışımız yanlış. Saflar hep belli. Karşı karşıya olmak kaderin bir isteği. Çiğneyemeyiz."
-Bul Ya Da Öl Tamamlandı- "Umarım odadan çıkan sen olursun, küçük mercan," diye fısıldadı. "Bizi sen kurtarırsın diye söylemiyorum bunları. Yaşamı bir tek sen hakkettiğin için söylüyorum," dedi sıcak, samimi bir fısıltıyla. Küçük mercan. "Bana neden mercan diyorsun, Victor?" Ölmeden merakımı gidersem bir şey değiştirir miydi? "Çünkü sen onu temsil ediyorsun. Bilgelik, ölümsüzlük ve ateş. Gerçek mercan taşını alevlendirmek için bir çakmak gerekli, Rose. Sen mercansın. Sinirlendiğinde veya gerildiğinde gözlerin ateşin silueti gibi harlanıyor," dedi ve ayağa kalktı. "Sen ateşsin, Rose. Sen bilgesin, savaşçısın. Sen, bizim karanlık dünyamıza tek ışık verensin." Ben ışığın olduğu yeri karanlığa çeviren tek kişiydim. Bu böyleydi ve hep böyle devam edecekti. "İlk günden beri böyleydin ve hâlâ böylesin." Tam karşımda durdu, tek elini yanağıma dayayıp bana doğru eğildi. "Sen umutsun, Rose. Benim kaybolan umudum seni gördükten sonra alevlendi. Bana o duyguyu sen yaşattın ve yaşatmaya devam edeceksin. Ben yaşamı değil, bu duyguyu istiyorum. Ben bu duyguya açım..." Dolgun dudakları dudaklarımın üzerinde ufak dokunuşla durdu, küçük bir öpücük kondurup kendini geri çekti. "Son günümüze kadar, mercan," diye fısıldadı gözlerimin derinliklerine bakarak. ... Vicdanım merhametimin önüne geçtiğinde o benim için bir idam ipi oluyordu. Kalbimin acı sızıntısı, gerdanımı oraya bağlamamam için yalvarıyordu. Kana bulanan ellerim toprağa gömülmek istiyordu. Gördüklerine inanmayan gözlerim karanlığa davetiye veriyordu ve duyduklarına inanamayan kulaklarım kendi sesimi bile duymak istemiyordu. Ancak şeytana olan kinim her geçen gün artıyordu.
More detailsContent Guidelines