Yarışı kazanmıştı.
Buradaki bütün arabaların sahibi oydu.
Arabasından aşağıya inerek kafasını kaldırdı ve seyircilerim olduğu tarafa baktı. Yaptığı hareketle çığlıklar yükselirken, birkaç saniye gözleriyle seyircileri taradı.
Ardından gözleri benim olduğum tarafta durdu.
Birkaç saniye sonda gözlerini benden çeker diye düşünerek derin bir nefes alırken, beklemediğim bir hamle yaptı.
Seyircilerin olduğu tarafa doğru yürümeye başladı. Yaptığı bu hareketle çığlıklar artarken, adam duvarın tam önünde durdu.
Kafasını kaldırdı ve bana baktı.
Sigarayı dudaklarının arasından çekti, hafifçe ağzının içerisindeki dumanı sırıtarak üfledi.
Çığlıklar beynimin içersinde yankılanmaya devam ederken, adam elini kaldırdı ve hızla yukarıya doğru savurdu.
Elinde tuttuğu anahtar hızla bana doğru gelirken, refleksle elimi kaldırdım ve üzerime doğru attığı anahtarı yakaladım.
"Bende dahil olmak üzere, görmüş olduğun arabaların hepsi senin."
O arkasını dönerek ağır adımlarla pistin çıkışına doğru yürümeye devam ederken, arkasından kalakalmış bir şekilde bakmaya devam ettim.
Daha önce hiç tanımadığım bir adam, buradaki bütün arabaların ve onun sahibinin ben olduğumu söylüyordu.
-
eşcinsel bir kurgudur.
❝Sınıftan biriyle sevgili olmak istemiyorum.❞
❝Sınıf değiştiririm.❞
Ya birincisindir ya da bir hiç.
Derin Doğu mükemmel bir örnek öğrenciydi. Ortaokuldan beri ezeli rakibi olan Batuhan İlge Tan'ı geride bırakıp dönem birincisi olmayı başarmış, Türkiye geneli denemelerde derece yapmaya başlamış ve tatil boyunca ders çalışmıştı.
Tek bir sorun vardı.
Kimliği belirsiz bir suç dehası sınav sorularını çalıp suçu Derin'in üzerine yıkmıştı.
Derin'in ise tek bir şansı vardı: Ona iftira atan bu psikopatı bulup ona dünyanın kaç bucak olduğunu gösterecek ve kariyerini lekeleyen disiplin cezasından kurtulacaktı. Hırsızı araştırırken ise Batuhan'ın ona yardım etmesi ise beklediği son şeydi.
•••
"Benden nefret etmiyor musun?" diye sorarken sesimde hissettiğim duygu karmaşasından eser yoktu. "Birinciliği elinden aldım, seni suçladım, senden kaçtım. Ben-" Ne diyeceğimi bilemeden duraksadım. Herkese karşı övündüğüm şeyi ona karşı söylemek birden gözüme zor gelmeye başlamıştı. "Ben... Hep bir adım önündeyim."
Tam karşımda durdu ve ifadesiz bir yüzle bana baktı. "Senden hiçbir zaman nefret etmedim Derin."
Biz buyduk. Her zaman karşı karşıya kalırdık ama bu sefer... Birbirimizi boğazlamak istemiyorduk.
EZBER BOZAN | BİR ADIM ÖNDE-1
Tüm hakları saklıdır! Herhangi bir kopyalama, çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır!