Cengizhan Mahallesi

Kaderlerine düğüm atılan Beril ve Erdinç'in hikayesi...

Güneş ışıkları odasını aydınlatırken, Uyuyan Beril'in gözlerinin aralanmasına sebep oluyordu.

Ayağa kalkıp açmaya çalıştığı gözlerini ovarken, pencereye doğru ilerleyip tül perdenin arkasından balkonda sigara içen kişiyi izledi.

Erdinç abisi..

Yıllardır karşı binada oturmasına rağmen, bir kez olsun dönüp bakmayan abisi.

Pencereyi açarak içeriye hava girmesini sağladı. Gözlerini kapatıp derin soluklar alırken, izlendiğini hissetti.

Karşı balkonda oturan Erdinç' in gözleri onun üzerindeydi.
Hissettiği heyecan, bahar ayındaki kelebeklerin kanatlarını çırparak uçuşması gibiydi.

Onu izlediğini anladığında ise, gözleri erdiçinkilerle buluştu.

Dudaklarının arasına aldığı sigaranın son dumanını Beril'e bakarak üfleyip ayağa kalktı.

Biliyordu.

Abisi, erdinç'in en yakın arkadaşıydı.

İmkansız olduklarını biliyordu.

Başını ağır ağır sallayıp gözlerini Beril'den ayırdı.
Ağır adımları balkon kapısından içeriye girdi. Dönüp bakmak istesede yumruğunu sıkarak kendisini engelledi. İstemeyerek içeriye giren adımları, ona açılan yolun kapısını kapattı....