Zehirli Zambak

Herkes şanslı biri olarak mı doğar? Yoksa kendi kaderini kendisi mi yazar?

Bir anda kendini farklı bir hayatta bulan Yıldız; yeni dostluklara , yeni hayata ve sonsuz sürecek aşkın ortasında bulur.

"Hayatımda ilk kez bu duyguyu yaşıyordum ben." dediğimde gözleri utanmış gözlerimi bulduğunda hayranlık ve utançla baktım ona. O adama aşık olmuştum ben ve beni asla bırakmayacaktı. Nefesini yüzüme doğru yaklaştırırken kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu.
"Ben senin kanayan yaralarını bir bir kapatmaya geldim Yıldız. Biz birbirimize her dokunduğumuzda, her bakıştığımızda, bir güzel söz bile ilaç gibi geliyor. Bizi bağlamayı başarabiliyor."

~~~~

Umarım beğenirsiniz Çünkü ilk kurgum.
Oylarınızı ve yorumlarınızı eksik etmeyin lütfen...