never ending story | sunki

sunoo duyduklarını idrak etmekte güçlük çekiyordu. kırk yıl düşünse yine böyle bir şeyle karşılaşacağını hayal etmezdi bu eve adımlarını atarken. o yalnızca aralarını düzeltmek istemişti. o kadar yalnız, o kadar yarım ve hayal kırıklığına uğramış hissediyordu ki kendini şimdi gerginlikten avuç içlerine batırdığı tırnaklarını ve büyük ihtimalle biraz daha sıkarsa kanamaya başlayacaklarını bile hissedemiyordu. şaka yapıyor gibi hissetti başta, birazdan kapıdan çıkıp giderken o gelip durduracak ve sarılarak yalnızca bir şakadan ibaret olacağını söyleyeceğini düşünmek istedi. riki bunların hiçbirini yapmadı, sustu.

merdivenleri inerken sunoo'dan düşen yaşların üzerine bastığının farkındaydı ama sustu.

sunoo bu kadar güçsüz oluşuna içten içe kızarken de sustu.

ama en kötüsü, sunoo kapıyı çarpıp gitmeden önce ona dönüp "keşke seni hiç tanımasaydım." dediğinde

yine sustu.