Afet Dorukta

Gözlerini gözlerimin içine dikmişti. Beni duvara hızla ittirip kendini üzerime bastırdığında inlemiştim. Elini duvara koyduğunda , kollarıyla duvarın arasında kalmıştım.Dudakları yukarı doğru hafif kıvrıldığında gözlerindeki arzuyu hissedebiliyordum. Nefesi nefesime karışırken içim ürperiyordu. Kalbim yerinden çıkacakmışcasına atarken , bu hissettiklerimde neydi böyle..
Dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki kendimi yavaşça kaybediyordum. Kendimi taşıyamaz duruma geldiğimde bunu hissetmiş olacak ki belimden yavaşça kavrayıp bana kendini daha da bastırdı. Başımdan kaynar sular dökülüyordu sanki. Daha önce bu duyguları bu kadar derin bir şekilde hissetmemiştim. Bunlar olurken aklımdan onun benim kaderim olabileceği ihtimali geçiyordu. Gerçekten o benim kaderim olabilir miydi ?

Kısık ve ürkek bir sesle ;

'Tesadüflere inanır mısın ? '

Dedim ve karşılık verdi.

'Sana inanıyorum yetmez mi ?'

Bunu duyduğumda hafifçe dudaklarım aralanmıştı , sadece gözlerinin içine bakıyordum onun da bana öyle baktığı gibi. Suratı hala ifadesiz ve soğuktu. Ama gözleri çok şey anlatıyordu.

'Bana öyle bakma.. '

Ağzımdan bu kelimeler dökülmüştü.

'Neden ? '

'Gözlerinin derinliklerinde kayboluyorum çünkü..'

'Seni bulmamı ister misin.. ?'

®Tüm hakları saklıdır.