EMANET

Onların geçmişleri ve gelecekleri birbirine kenetlenmişti. İsteseler bile birbirlerinden ayrılamayacak kadar birbirine bir zincir gibi bğlanmışlardı.

Kadın güçlüydü fakat onu evinde misafir eden adamdan güçlü değildi; hem fiziksel hem zihinsel. Emanetti kadın, gün gelip öldüreceğine inandığı o adamın evinde korku içinde yaşıyordu, dediği gibi de ölmüştü fakat hala yaşıyordu. O adam onu ölümden beter etmiş kadını kendine aşık etmişti. Emanetti kadın, o adamın, abisinin biricik sevdiğinin kız kardeşiydi. Emanetti kadın, o adamın, abisinin canını alan düşmanının kızıydı.

Adam daha güçlüydü fakat küçük bir bedenin içinde ki atan o kalbe yerleşmesine engel olabilecek kadar güçlü değildi. Soğuk bakışlarında ki sıcaklığı çıkarmıştı ister istmez o kadın. Kadının canını bir emanet gibi elinde tutuyordu ve zamanı gelince abisi için o emaneti öldürecekti. Adam mucizevi bir şekilde kadına tutulmuştu fakat ahtı vardı; o emaneti öldürecek ve içinde ki yangını söndürecekti fakat kadınına yaklaştıkça içinde ki o kor yangın sönüp yerine aşk kıvılcımlarına bırakıyordu. Adam asla ematine hıyanet etmedi; kadına aşık olup onu kendine gömdü. Adam asla emanetine hıyanet etmedi; ona aşık olarak sahip çıktı.