Bilmeden Oldu

"Çok seviyorum lan"
"Valla çok seviyorum,sürekli yanında olmak istiyorum, elini tutmak istiyorum, sen onu ne zaman öpsen yüreğimde fırtınalar kopuyor, bir tek ben öpeyim bir tek ben sarılayım istiyorum. Annenin ona bulduğu kısmetlerin ağzını burnunun kırmak istiyorum. Onun başka biri ile olma fikri bili beni çıldırtıyor anlıyormusun kardeşim?Anliyor musun şimdi yürek yangınımın nedenini?Affediyor musun kardeşini?Sözünde duramayan bu kardeşini affediyor musun?"

Eren duydukları ile ağzı bir karış açık kalmış karşısındaki sarhoş çocukluk arkadaşına bakıyordu.Bu adamın kaç aydır suskunluğu bu yüzden miydi?Bunca zaman ne savaş verdi kim bilir dedi içinden. Sonra baktı kardeşim dediği adama .Karşısına geçmiş ben kardeşini seviyorum diyordu resmen.Ama buna hiç sinirlenmiş degildi.

"Nasıl lan? Ne zamandır?
"Bilmiyorum, nasıl oldu ,ne zaman oldu hiç bilmiyorum.Ama bildiğim bir şey varsa o da sırf seviyor diye dayak yemek pahasına Topal Hacı'nin bahçesinden kiraz çaldığım, çok korktuğum halde erkekliğe bok sürdürmemek için her seferinde yanında durup korku filmi izlediğim, parkta düştüğünde sırtıma alıp eve kadar taşıdığım, gülüşüyle nefesimi kesen gözümde hala minicik olan o kızı canım pahasına sevdiğimden.Üstelik benim onu minicik gördüğüm gibi o da beni kocaman görüp tıpkı sana dediği gibi bana da ağbi diyorken."
Derince nefes aldı iki adam da .Gözunden bir damla yaş aktı rakı masasına.
"Ne yapacağım ben kardeşim, bana bir akıl ver Allahını seversen.Ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ona bu kadar yakınken dokunamamak ,kokusunu içime çekememek yüreğimi yakıyor.Nolur susma bir şey söyle."
"Sana ondan vazgeç ,kardeşimden uzak dur desem?"
"Hayır!Asla ,asla ondan vazgeçemem.Ben onu sevdiğimi anladığımda bunca sene boşuna yaşadığımı fark ettim.Şimdi onsuz yapamam. Nefes alamam. Her şeyi de, ama vazgeç deme bana .Ben