Amed'e Bağlı

Diyarbakır da gerçekleşen bir töre hikayesidir .

Güneşti o , gün gibi parlak , etrafına ışık saçan ve asla solmayan . Roj batamazdı karanlığa teslim olamazdı. Bunca yıl verdiği savaştan vazgeçemezdi . Ama kaderi yazılmıştı . Buna boyun eğmekten başka bir seçeneği yoktu . Töre bunun gerektiriyordu ama onunla evlenirse verdiği bütün sözleri çiğneyecekti . O kaderine aşık olacağını bilemeden baş kaldırdı her şeye ama nafile kaderi yazılmıştı. Bir gün bu lanet ettiği kaderin iyikisi olacağını da bilemezdi oysaki .

Nasıl olurda amcasının torununa bu denli tutulurdu . Ondan 7 yaş küçüktü ama o küçük cadı kalbimin atışını bile hızlandınıyordu . Nefret ediyordu buralardan bu töreden biliyordu ama vazgeçemezdi ondan elbetki dönecekti ve onun kaderi olacaktı başka seçenek tanınamazdı . O gözler benden başka kimseye bakamazdı . Kimse dokunamazdı ona . O sadece bana ait olmalaydı benim Rojim di .

İmkansızlığın içinde imkanları oldurmaya çalışan aşık adam ve bu töreden deli gibi nefret eden kadın bu şehire bağlılıkları ile aşklarının köklerini de bu şehire salacaklardı . Sonsuza kadar Amed'e Bağlı kalıp bu toprakları yaşayacak yeşerteceklerdi .