GÜNBATIMI +18

GÜNBATIMI +18

  • WpView
    Reads 17,783
  • WpVote
    Votes 824
  • WpPart
    Parts 27
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Mar 7, 2024
"Bana insanları nasıl bu kadar kolay öldürdüğümü sormuştun, hatırlıyor musun Günbatımı?" hatırlıyordu. Onunla geçirdiği her saniyeyi beynine işlerken sorduğu bu basit soruyu hatırlıyordu. "Onların bana yaptıklarını gözlerimin önüne getiriyorum. Ardından diğer insanlara yaptıkları günahlarını. Eğer birini öldürmek istiyorsan," dudaklarını kadının kulağına yasladı. Sıcak nefesi artık her taraftaydı. "Günahlarını hatırlamak zorundasın, Günbatımı." "Neden?" kulaklarına sürtünen dudaklarından gülümsediğini anlamıştı. Onu ne zaman görse gülümsüyor olurdu zaten. "O zaman kendimi bir günahkar değil de bir kurtarıcı gibi görüyorum. Senin dediğin gibi, Tanrı tarafından görevlendirilmiş bir Azrail." "Kendine Azrail demeyi kes!" vurmamak için uzatmak istiyordu. Kavga edelim de unutalım istiyordu. Karşılarında ona yalvararak bakan erkeği görmezden gelerek birbirlerine bağırmalarını istiyordu. "Diğerlerinin değil, senin Azrail'inim. Unutma Günbatımı." belindeki eli sıklaştı. "Şimdi vur onu, Günbatımı." Tetiği çekti. Artık o da günahkardı. Gözlerinin önünden geçen anılarının ardından karşısındaki beden yavaşça yere düştü. Göğsünden akan kan yerde küçük bir göl oluşturdu. "Bu onu öldürmez, Günbatımı." kulaklarında yankılanan diğer sözleri. Ardından kulaklarını her duyduğunda tıkamak istediği ses tekrar yankılandı. Yerde yatan beden hareketlendi. O anda bedenini saran el çekildi. Cesedin önüne yığılan bedeniyle elindeki silahı sıkı sıkı tuttu. "Cehennemine hoş geldin, Günbatımı."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Çiçekçi (Tefeci Kurgusu) +18
  • KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ
  • Zorbanın Bedeninde
  • 5. seviye
  • Sırlar (gerçek ailem)
  • Cansız Manken (+18)
  • Ölüm Oyunu
  • ÂFİTAP
  • Kar çiçeği🥀+18
  • Yalanlarin Ötesinde

Genç kız annesini ve babasını kaybettikten sonra onlardan kalan çiçekçi dükkânını işletmeye başlar. Bir gün müşterilerinin fazla olması yüzünden dükkânı geç kapatır. Yolda ilerlerken eve daha erken gitmek istediği için kısa yolu tercih eder. Ve orada iki adamın, yan komşusu olan adamı kaçırmaya çalıştıklarını görür. Nereden bilebilirdi ki sırf bu yüzden tüm dünyasının değişeceğini? ... "Artık onu bırakmam." Diyordu Kuzgun. Sesi hiç uyumamış gibi dinçti. "Abi saçmalama istersen. Kız gitmek isterse ne yapacaksın? Zorla mı tutacaksın?" Dedi Hakan. Tek kaşım havalandı. "Evet, zorla tutacağım. Daha önce küçük diye uzak durdum, ama kader onu bana tekrar getirdi. Bir daha bırakmam." Sesi netti. Kimden bahsettiklerini anlamadığım için kaşlarım çatıldı. "Sen iyice kafayı yedin." Dedi Hakan sinirle. Sesleri kısıktı. "Evet yedim. Kafayı yedim. Boşuna getirdin beni buraya konuşmak için. Kararım kesin. Asel'i bırakmam." Dedi Kuzgun sert sesiyle. Durdum. Sanki o an dünya bile durmuştu. Nefesim kesildi. "Hani unutmuştun kızı? Ne oldu bir anda?" Dedi Hakan. "Unutmuştum. Ama o tekrar çıktı karşıma. Seviyorum onu." Demesiyle kan beynime sıçıradı. Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. "Bu sevmek değil Kuzgun. Sen o kıza korkunç derecede takınt-" Diyordu ki sözü yarıda kesildi. Çünkü bir adım ileriye gitmiş ve kapıyı açmıştım. İkisinin de gözleri üstüme çevrilirken ben şokla Kuzgun'a bakıyordum. ... Kitabın ilerleyen bölümlerinde, açık bir yazım diliyle anlatılmış sevişme sahneleri yer almaktadır.

More details
WpActionLinkContent Guidelines