Evin Yolunu Unutmak +18

"Uyku tutmadı sanırım."

Pencere sonuna kadar açıktı. Yere kadar uzanan tülün ardından öylece dışarıya bakıyordu. Saçları karışmıştı. Üzerini süzdüm. Gözlerim çıplak sırtında oyalandı. Yerinden kıpırdamadı. Derin bir nefes aldı.

"Sadece karanlığa yeni alıştım."

Tebessüm ettim. Yataktan kalktım, ona doğru adımladım. Kollarımı beline sardım. Sonra omzuna ufak bir öpücük bıraktım.

"Bazen her gözümü kapatışım benden bir şeyler götürüyormuş gibi hissediyorum."

İç çektim. Alnımı sırtına yasladım. Pencereye sertçe vuran dallarla irkildi. Rüzgarlı bir geceydi. Sol elimi çenesine götürdüm. Başını kendime doğru çevirdim.

"Gözünü her kapatışında sana yeni bir düş kazandıracağım."

Hafifçe gülümsedi. Tekrar dışarıya baktı. Kısık bir sesle mırıldandı.

"Varlığın düş olmasın yeter."