Atilla Serin yani namı değer Ati242 2017 yılında okuduğu lisede kendisinden 1 yaş küçük olan Alara Demir'e aşık olmuştur. Alara derslerine pür dikkatle çalışıp sınavlara hazırlanıyordu, aşk işleriyle pekte ilgilenmiyordu. Ama belkide oda Atilla'ya aşıktı.

Sendin bahar kokulum Ruhuma eşsiz güzellik katan Papatyalar, gelincikler arasından Gel; Gül çiçeğim Gel/de sevdayı fısılda kulağıma Sevdamız yükselsin bulutlarla Yağmur olup yağsın Tüm Aşk'a susayanlara... "Şiirin devamı kitapta"

"Mürekkebin tükenir ama kelimelerin değil..." Şiirleri kendim yazıyorum, alıntı değildir! Paylaşım gibi durumlarda kesinlikle izin almadan paylaşmayınız, en ufak çalıntı söz konusu olduğunda yasal işlem başlatılacaktır! İyi okumalar...

Sen bana böyle bakarken, Senden nefret etmem mümkün mü? Ben seni böyle severken, Benden gitmen mümkün mü? Peki ya ,senin gözlerin Benimde kalbim yalancıysa? Kim kaybeder? Ya da ne kazandık şimdi?

Sana demlenen şiirler var

mesele şiir yazmak olmadı hiçbir zaman

"Aklının ucuna oturup kendimi bekledim; gelmedim, gelmedim, gelmedim" CEMAL SÜREYA

Kendini karanlığa kapatmış, kilidi içeriden çevirmişti. Sonra da bu hücreyi bir sığınak gibi sevmişti. Romantikleştirmişti acıyı. Yalnızlığına şiirler yakıştırmış, suskunluğuna anlamlar yüklemişti. Ve böylece kaçtığını sandığı her şeyin tam ortasında kalmıştı. Kitap daha çok içsel bir hikaye olup, olaylardan çok duygular konuşulacaktır.

Herkes yalnız olduğunu sanır. Çünkü yaşadıklarını tek başına yaşadığını düşünür. Oysa bazı duygular, aynı yerlerden geçer. Benzer Yalnızlıklar, kırılmanın, beklemenin, vazgeçmenin ve kabullenmenin ne kadar tanıdık olduğunu anlatıyor. Bu bir iyileşme hikâyesi değil. Bir yol gösterme denemesi hiç değil. Burada kimse güçlü görünmeye çalışmıyor. Kimse ders vermiyor. Kimse "geçer" demiyor. Sadece olanı, olduğu gibi bırakıyor. Bu kitap, yalnız olmadığını söylemek için yazılmadı. Zaten bildiğin bir şeyi hatırlatmak için yazıldı. Bazı yalnızlıklar sana ait değil. Hepimize ait.

Duygu istilasına uğramış bir yüreğin ardında kalan şiirler