Kontrast

- O mój boże, przepraszam bardzo , nie zauważyłam cię , już ci daje chusteczki - powiedziawszy to podniosłam wzrok i myślałam że się popłacze gdy zobaczyłam przed sobą TEGO chłopaka
- Zamiast dawać mi chusteczki to daj mi swój numer telefonu, odwdzięczysz mi się za to- mówiąc to pokazał swoją koszulę, która była cała mokra przez co prześwitywała przez nią jego umięśniona klatka piersiowa...
- Nie mam Ci do zaoferowania nic oprócz chusteczek- karcąc się w myślach za mój wzrok co chwila zlatujący na jego tors, minęłam go , przyspieszając kroku.
- Nie ominie cię to i tak ale na razie odpuszczę - to były ostatnie słowa które usłyszałam , jednak cały czas huczało mi w głowie jedno słowo , "na razie" . Co to znaczy? Nie odpuści mi dopóki z nim gdzieś nim wyjdę? Najwyraźniej się nie doczeka, bo nie mam zamiaru tego nigdy zrobić. Z takimi myślami , przemierzałem uliczki Nowego Jorku kierując się do domu.